اصلاح قانون ساعات کار: آیا روز کاری هشت ساعته در خطر است؟
لونا، واقع در ایالت ساکسونی-آنهالت در شرق آلمان، یکی از بزرگترین مراکز صنعت شیمی در این کشور به شمار میرود. بیش از ۱۰۰ شرکت در این منطقه مستقر شدهاند. یکی از جدیدترین پروژهها، یک بیو-رافرینری برای تولید مواد شیمیایی مبتنی بر چوب است که توسط شرکت بیوتکنولوژی فنلاندی UPM در لونا ساخته شده است. این کارخانه به دنبال استخدام کارکنان میباشد.
در یکی از بزرگترین پورتالهای شغلی، بهویژه یک شیمیکار برای راهاندازی تأسیسات جدید استخدام میشود. شرط این استخدام، آمادگی برای کار در شیفتهای ۱۲ ساعته است. چگونه ممکن است؟ قانون ساعات کار آلمان بهعنوان استاندارد، حداکثر هشت ساعت کار در روز کاری را مجاز میداند. امکان افزایش ساعات کار تا حداکثر ۱۰ ساعت وجود دارد، مشروط بر اینکه اضافهکاری جبران شود. همچنین، بین دو شیفت باید حداقل ۱۱ ساعت زمان استراحت وجود داشته باشد.
بحران انرژی در صنعت شیمی آلمان
شیفتهای ۱۲ ساعته؟ چه چیزی امروز قانون ساعات کار اجازه میدهد؟
انجمنهای اقتصادی و احزاب محافظهکار CDU/CSU مدتهاست که خواستار انعطافپذیری در ساعات کار هستند. رئیس کارفرمایان، راینر دولگر، به دستورالعمل ساعات کار اروپا اشاره میکند که حداکثر ساعات کار هفتگی را ۴۸ ساعت مجاز میداند. او در ماه اوت به خبرگزاری آلمان گفت: "فضاهای مانور تقریباً در همه جا استفاده میشود، به جز در کشور ما."
بهویژه در صنایعی که نوسانات فصلی دارند، مانند گردشگری، کار پروژهای یا اوجهای غیرقابل پیشبینی در صنعت غذا، شرکتها اغلب قوانین موجود را بیش از حد غیرقابل انعطاف میدانند. آنها میخواهند نیروی کار را بهطور مؤثرتری به کار بگیرند. دولگر میگوید: "قانون ساعات کار از دوران فکس و شمارهگیری دستی بهجا مانده است. این قانون نه نوتبوکها را میشناسد و نه ساعات کاری مهدکودکها را."
اختلاف نظر بین اتحادیه و SPD
اتحادیه و سوسیالدموکراتها در مورد ساعات کار توافق ندارند. اتحادیه و سوسیالدموکراتها در توافقنامه ائتلافی خود در سال ۲۰۲۵ توافق کردند که قانون ساعات کار را اصلاح کنند. در این توافق بهطور صریح آمده است: "بنابراین ما میخواهیم بر اساس دستورالعمل ساعات کار اروپا، امکان تعیین حداکثر ساعات کار هفتگی بهجای روزانه را فراهم کنیم - بهویژه بهمنظور بهبود سازگاری خانواده و کار."
با این حال، SPD ترجیح میداد که قانون دستنخورده باقی بماند، اما مجبور به پذیرش خواسته اتحادیه شد. سوسیالدموکراتها به این نکته اشاره میکنند که ساعات کار طولانیتر در موارد استثنایی قبلاً مجاز است. بهعنوان مثال، برای خدمات امدادی، بخش بهداشت و خدمات امنیتی. همچنین در نیروگاهها، رافینریها و بهویژه در صنعت شیمی، کار تا ۱۲ ساعت متوالی مجاز است.
شگفتی برای صدراعظم فریدریش مرز
بهنظر میرسد که حتی صدراعظم نیز تا چندی پیش از این قانون استثنایی بیخبر بوده است. در اوایل سپتامبر ۲۰۲۶، فریدریش مرز از رافینری UPM در لونا بازدید کرد. او در روز کارفرما در اکتبر در برلین گفت که "کاملاً شگفتزده" شده است که تأسیسات در حال کار در شیفتهای مداوم ۱۲ ساعته هستند، با موافقت شورای کار و بهطور رسمی توافق شده است.
رئیس شیفت از یک مدل کاری "بسیار خوب" صحبت کرده است که شامل سه روز کاری در هفته میشود. "او گفت که ما زمان زیادی برای خانوادهها داریم، این یک تقسیمبندی عالی است." مرز نتیجهگیری کرد که این نشان میدهد که خوب است قانون ساعات کار بهطور کلی تسهیل شود. او افزود: "کار کردن بیش از هشت ساعت، استثمار نیست، بلکه میتواند برای شرکتها و همچنین برای کارکنان در شرکتها یک فرصت خوب باشد تا ساعات کاری خود را بهطور انعطافپذیرتر تنظیم کنند."
SPD شرایطی برای ساعات کار طولانیتر تعیین میکند
با این حال، از SPD و اتحادیهها مقاومت وجود دارد. اتحادیه ver.di تغییر قانون ساعات کار را رد میکند. این اتحادیه استدلال میکند که روزهای کاری بهطور قابلتوجهی طولانیتر عواقب منفی برای سلامت کارکنان و همچنین معایب برای افرادی که وظایف خانوادگی و مراقبتی دارند، به همراه دارد. کارکنان ممکن است در برخی صنایع تحت فشار قرار گیرند که شیفتهای طولانیتر را برخلاف میل خود بپذیرند.
بر اساس توافقنامه ائتلافی، در ژوئن ۲۰۲۶، وزارت کار و امور اجتماعی فدرال که آن زمان تحت رهبری بربل باس بود، اولین پیشنویس اصلاحات را تهیه کرد. با این حال، این پیشنویس با شرایط اضافی همراه بود: تغییر به ساعات کاری هفتگی تنها در جایی ممکن است که کارفرمایان و اتحادیهها شرایط کاری را در یک قرارداد جمعی تعیین کنند. و این نیز تنها در صورتی که همزمان مقررات مربوط به حفاظت از سلامت وضع شود و ثبت الکترونیکی ساعات کاری وجود داشته باشد.
اختلاف بر سر پیوستگی قرارداد و حفاظت از حقوق کارگران
ایدهای که در پس این موضوع وجود دارد، توسط سخنگوی سیاست کار و امور اجتماعی گروه پارلمانی SPD، آنیکا کلاوزه، توضیح داده شده است. او میگوید که انعطافپذیری "یک خیابان یکطرفه نیست". در توافقنامه ائتلافی بهصراحت بر سازگاری خانواده و کار تأکید شده است. "این بدین معناست که ممکن است بچه را در بعدازظهر به تمرین فوتبال ببریم و بعد ادامه کار کنیم - اما نه اینکه رئیس من به میل خود بگوید: فردا شیفت من از ۹ تا ۲۲ است."
اتحادیه بلافاصله پیشنویس را غیرقابل بحث و بررسی دانست. همچنین کارفرمایان به شدت واکنش نشان دادند. رئیس کارفرمایان، راینر دولگر، در بیانیهای خواستار پسگیری و بازنگری کامل این پیشنویس شد. او آن را "پر از بیاعتمادی" توصیف کرد. اتحادیه مرکزی صنایع دستی از آن بهعنوان "نقض توافقات مقرر در توافقنامه ائتلافی" یاد کرد. از آن زمان، اصلاحات به حالت تعلیق درآمده است.
چرا اصلاحات در درون ائتلاف دولتی متوقف شده است
صدراعظم فریدریش مرز در روز کارفرما اکنون تحرکی را وعده داده است. او گفت: "این واقعاً ضروری است. من فکر میکنم که ما میتوانیم این کار را نسبتاً سریع انجام دهیم و انعطافپذیری بازار کار را ایجاد کنیم."
با این حال، آیا وزیر کار جدید SPD، الکساندر شویتر، نیز همین نظر را دارد، هنوز باید منتظر ماند. اوایل اکتبر، یک سند درباره اصلاح ساعات کار از سوی حزب او منتشر شد که بهنوعی بهعنوان اعلام جنگ تلقی میشود. "خودمختاری بهجای عدم تنظیم" بر روی هفت صفحهای که توسط گروه کار SPD، سازمان جوانان Jusos، گروه کار "۶۰plus" و زنان SPD امضا شده، نوشته شده است.
در این سند، سوسیالدموکراتها نه تنها بر نکاتی که در پیشنویس بربل باس در ژوئن مطرح شده بود، تأکید میکنند، بلکه همچنین خواستار آن هستند که کارفرمایان و کارکنان باید بهطور مشترک و توافقی درباره ساعات کار تصمیمگیری کنند. این امر "در راستای اصلاحات معاصر قانون ساعات کار" نیست که تنها رؤسای شرکتها بتوانند تعیین کنند که کارکنان چه زمانی به پایان کار میرسند.
از منظر سیاسی، مناقشه بر سر اصلاح قانون ساعات کار بهمراتب بیشتر از یک بحث درباره پاراگرافها است. این یک مناقشه اصولی است درباره اینکه چه میزان انعطافپذیری در آینده بازار کار قابل تحمل است و دولت باید تا چه حد از کارکنان در این زمینه حمایت کند. این مسئله همچنین یک مانع دیگر برای دولت در برلین است که بههرحال در وضعیت دشواری به سر میبرد.
پیوند منبع اصلی: لینک