اعتراضات، خشونت و منع رفت‌وآمد: چرا جوانان اروپا به شورش برخاسته‌اند؟
چرا هزاران نفر در اروپا به خیابان‌ها می‌آیند؟ چگونه می‌توان به توجیه درگیری‌های خشونت‌آمیز با پلیس و غارت‌های گسترده پرداخت؟
موج اعتراضات دانش‌آموزان، دانشجویان و حامیان آنها اکنون به کشورهای مختلفی از جمله فرانسه، بلژیک، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا، یونان و اتریش و حتی آلبانی گسترش یافته است. همچنین در آلمان، هلند، صربستان و ایرلند نیز نشانه‌هایی از مقاومت به چشم می‌خورد. در ادامه به بررسی این اعتراضات در کشورهای مختلف می‌پردازیم.
فرانسه: معلمان به خیابان‌ها می‌آیند
اعتراضات از دبیرستان آنتوان دو سنت‌اگزوپری در کریتئیل، واقع در جنوب شرقی پاریس آغاز شد. از اواسط سپتامبر، معلمان در این مدرسه به دلیل کاهش تعداد کارکنان و کمبود مزمن بودجه اعتصاب کردند و دانش‌آموزان نیز به این اعتراضات پیوستند.
این تظاهرات ابتدا به پاریس و سپس به سرتاسر کشور گسترش یافت. طبق آمار رسمی، حداقل 550,000 نفر در روز شنبه به خیابان‌ها آمدند که در میان آنها گروهی از افراد مسلح نیز حضور داشتند. در چندین شهر، فروشگاه‌ها غارت شدند و خودروها و سطل‌های زباله به آتش کشیده شدند. در شهر لیموج، ساختمان شهرداری که به سال 1883 برمی‌گردد، به طور کامل سوخت.
براساس آمار رسمی، 1800 نفر دستگیر شدند و بیش از 500 پلیس و آتش‌نشان زخمی شدند. به دنبال این شورش‌ها، دولت اقدام به اعلام منع رفت‌وآمد محلی کرد.
بلژیک: افزایش هزینه‌های تحصیل
اعتراضات در فرانسه به بلژیک نیز سرایت کرد. پس از مسدود کردن مدارس در تاریخ 1 اکتبر در لیژ، اتحادیه‌ها در تاریخ 9 اکتبر خواستار یک روز اعتصاب سراسری و یک تظاهرات بزرگ در پایتخت بروکسل شدند.
تظاهرات دیگری در دو شهر بلژیکی در تاریخ‌های 12 و 17 اکتبر برگزار شد که در آنجا درگیری‌های خشونت‌آمیزی میان جوانان و نیروهای پلیس به وقوع پیوست. این اعتراضات به ویژه علیه برنامه‌های صرفه‌جویی دولت که کاهش هزینه‌های حدود 10 میلیارد یورویی را پیش‌بینی کرده است، ابراز نارضایتی می‌کند. این شامل کاهش 500 میلیون یورویی در نظام آموزشی فرانکوفون تا سال 2029 نیز می‌شود. همچنین، افزایش هزینه‌های تحصیل و حذف بلیت‌های ارزان‌قیمت اتوبوس برای جوانان نیز در این برنامه‌ها دیده می‌شود.
ایتالیا: غارت و موانع آتش‌زده
در ایتالیا، در تاریخ 17 اکتبر، در یک تظاهرات علیه جنگ‌ها و تورم در میلان، درگیری‌هایی با پلیس رخ داد. معترضان با ماسک، فروشگاه‌ها را غارت کردند، سنگ‌ها را به سمت پلیس ضد شورش پرتاب کردند و موانعی را که خود ایجاد کرده بودند، به آتش کشیدند.
شهردار میلان، جوزپه سالا، در گفتگو با رسانه‌های محلی اظهار داشت: "دلایل این اعتراضات قابل درک است. اما خشونت علیه پلیس و خسارات سنگین در شهر قابل توجیه نیست."
پرتغال: انفجار قیمت‌های مسکن
در پرتغال نیز ده‌ها هزار نفر علیه افزایش هزینه‌های زندگی و بحران مسکن تظاهرات کردند. بسیاری از مردم دیگر قادر به پرداخت اجاره‌های بالا نیستند.
بر اساس گزارشی از کمیسیون اتحادیه اروپا در ژوئن امسال، قیمت‌های مسکن در این کشور از سال 2013 به طور نامحسوس 130 درصد افزایش یافته است. به علاوه، اجاره‌ها برای قراردادهای جدید نسبت به سال گذشته 10.2 درصد افزایش یافته است، طبق گزارش اداره آمار ملی پرتغال.
اسپانیا: اعتراضات در میدان پورتا دل سول
در اسپانیا نیز بحران مسکن به شدت احساس می‌شود. خشم عمومی نسبت به اجاره‌های سرسام‌آور با داستان یک زن بازنشسته 87 ساله در سپتامبر شعله‌ور شد. ماری‌کارمن آبااسکال پس از یک دعوای حقوقی چند ساله مجبور شد در تاریخ 23 سپتامبر، آپارتمان خود در مادرید را ترک کند؛ زیرا نمی‌توانست اجاره‌ای را که توسط یک سرمایه‌گذار 275 درصد افزایش یافته بود، از حقوق بازنشستگی خود پرداخت کند.
اگرچه چند روز پس از اخراج، توافقی صورت گرفت که به موجب آن این زن بازنشسته می‌توانست دوباره به آپارتمان خود بازگردد و اجاره‌ای معادل حداکثر 30 درصد درآمدش پرداخت کند، اما ماری‌کارمن که تنها با نام کوچک خود شناخته می‌شد، در تاریخ 7 اکتبر، تنها دو هفته پس از اخراج، درگذشت.
از آن زمان، صدها نفر میدان پورتا دل سول در مادرید را اشغال کرده و علیه افزایش هزینه‌های مسکن تظاهرات می‌کنند.
آلبانی: مقاومت در برابر گردشگری لوکس
در پایتخت آلبانی، تیرانا، هزاران نفر از مردم به مدت چند ماه به خیابان‌ها آمده‌اند. این اعتراضات به جنبش موسوم به "فلامینگو" برمی‌گردد که به عنوان مقاومتی در برابر یک پروژه بزرگ گردشگری لوکس در سواحل جنوبی آلبانی آغاز شد.
چرا نسل جوان آلبانی اعتراض می‌کند
این اعتراضات به تدریج به یک جنبش ضد دولتی تبدیل شده است که خواستار استعفای نخست‌وزیر سوسیالیست، ادی راما است. دانشجویان همچنین به دلیل هزینه‌های بالای تحصیل و فقدان چشم‌انداز شغلی به خیابان‌ها آمده‌اند. در روز شنبه، معترضان به سمت پلیس سنگ، بمب‌های بنزینی، فشفشه و آتش‌بازی پرتاب کردند که پلیس با گاز اشک‌آور، ماشین‌های آب‌پاش و ضربات باتوم پاسخ داد.
یونان: اردوگاه‌های چادر در مقابل پارلمان
اعتراضات در یونان به مراتب کوچکتر است. در تاریخ 13 اکتبر، دانشجویان از چندین دانشگاه آتنی در مقابل پارلمان یک اردوگاه چادر برپا کردند. طبق گزارش‌های رسانه‌ای، سازمان‌دهندگان به طور خاص به اعتراضات در فرانسه و اسپانیا اشاره کردند.
برای تاریخ 21 اکتبر، اتحادیه‌های معلمان، دانشجویان، کارکنان اداری و انجمن‌های والدین خواستار یک اعتصاب سراسری و تظاهرات در ده‌ها شهر شدند.
اتریش: دانشگاه‌ها به پا خاسته‌اند
در اتریش، دانشگاه‌ها به جنبش اعتراضی پیوسته‌اند. در تاریخ 13 اکتبر، بر اساس اطلاعات نمایندگی دانشجویی ÖH، حدود 6000 دانشجو و همچنین اعضای هیئت علمی و پژوهشگران علیه احتمال کاهش بودجه دانشگاه‌ها به خیابان‌ها آمدند. آنها در مورد کلاس‌های پرجمعیت، کاهش تعداد کادر آموزشی، انتخاب اجتماعی و کاهش در تحقیق و زیرساخت‌ها هشدار دادند.
ÖH پیش از این 60,000 امضا برای یک پتیشن آنلاین با عنوان "نجات دانشگاه‌ها - هیچ کاهش بودجه‌ای در دانشگاه‌ها" جمع‌آوری کرده بود. پس‌زمینه این اعتراضات، احتمال صرفه‌جویی حدود یک میلیارد یورو در بودجه سه‌ساله آینده دانشگاه‌ها است.
صربستان: جنبش دانشجویی خواستار تغییر سیاسی
صربستان از نزدیک به دو سال پیش درگیر اعتراضات دانشجویی مداوم است. دلیل این اعتراضات، فروریختن یک سقف ایستگاه قطار در شهر نووی ساد در شمال صربستان بود که در آن 16 نفر جان باختند. از آن زمان، دانشجویان در سراسر کشور علیه فساد تحت حاکمیت حزب پیشرفت صربستان به اعتراض پرداخته‌اند.
رئیس‌جمهور نیمه‌خودکامه، الکساندر ووچیچ، برای تاریخ 25 اکتبر انتخابات زودهنگام اعلام کرده است. او به دنبال تقویت قدرت خود است، در حالی که جنبش دانشجویی انتظار تغییر سیاسی را دارد.
صربستان: نسل جوان علیه ووچیچ
پیوند منبع اصلی: لینک
