«پرستاری کاملاً فعال»: آزادی عمل بیشتر در مراقبت از بیماران با بودجه زمانی انعطاف‌پذیر

یک پروژه نمونه در راینلاند-فالتس، مفهوم مراقبت سرپایی را دگرگون کرده و با جایگزینی دستورالعمل‌های سفت و سخت با بودجه زمانی شخصی‌سازی‌شده، فضای بیشتری برای مراقبت معنادار فراهم کرده است. نتایج اولیه این طرح بسیار امیدوارکننده است و این سؤال را مطرح می‌کند که آیا این شکل از پرستاری، آینده مراقبت از بیماران در آلمان خواهد بود؟

مایکله زالزیگر، پرستار در مرکز کاریتاس لاهن‌اشتاین، امروز در خدمت اوته پوسه است. او برای این بازدید ۴۵ دقیقه زمان دارد. این زن ۷۸ ساله از یک سال پیش به کمک این پرستار نیاز دارد. اما اینکه چه نوع مراقبتی در هر بازدید ارائه شود، کاملاً به تصمیم خود بیمار بستگی دارد.

زالزیگر می‌گوید: «اغلب به او در دوش گرفتن کمک می‌کنم. اما چند هفته پیش، من را با این جمله پذیرفت: «امروز حال بدی دارم». در آن روز، اول با هم گفت‌وگو کردیم. من به او نشان دادم که ما تا کنون چه دستاوردهایی داشته‌ایم و چه کارهایی را دوباره می‌تواند به تنهایی انجام دهد. بعد از آن خیلی خندیدیم. حال بدش رفته بود.» اوته پوسه در همین حال با لبخندی روی صندلیش نشسته است.

بازگشت به استقلال در چهار دیوار خانه خود، در پاییز گذشته چیزی بود که قابل تصور نبود. این زن ۷۸ ساله پس از یک حمله صرعی شدید افتاده بود. علت این حمله، یک تومور تشخیص نیافته بود. اوته پوسه توضیح می‌دهد: «سپس صدمه دوم آمد. وقتی اولین بار اجازه داشتم از تخت بلند شوم و فهمیدم که اصلاً هیچ چیز ممکن نیست.»

امروزه او با کمک یک رولاتور می‌تواند دوباره در آپارتمان خودش حرکت کند. این پیشرفت، نتیجه مراقبتی است که در آن زمان صرف هدایت و حمایت از بیمار شده، نه انجام کارهای عملی به صورت مکانیکی و تحت فشار زمانی.

مایکله زالزیگر، پرستار، می‌گوید: «در چارچوب خدمات عادی، من نمی‌توانستم این نوع از تقویت در محل را ارائه دهم. من باید تمام مراقبت‌های بدنی را انجام می‌دادم و می‌رفتم، چون این همان چیزی بود که به من محول شده بود.»

به جای محاسبه دقیق دقیقه‌ای از کارهای از پیش تعیین‌شده مانند شست‌وشو یا کمک در پوشیدن لباس، در این پروژه نمونه، به خدمه پرستاری یک بودجه زمانی پرداخت می‌شود. خدمات ارائه‌شده در این زمان، کاملاً بر اساس نیازها و خواسته‌های بیمار تعیین می‌شود. بیماران دوباره بخشی از استقلال خود را به دست می‌آورند، استقلالی که بیماری از آنها گرفته بود.

«با رضایت مراقبت کردن چیزی است که به من انگیزه می‌دهد»

فعال‌سازی بیماران و رسیدن به اهداف جدید در مراحل کوچک، هسته اصلی پروژه نمونه «Pflege ganz aktiv» (پرستاری کاملاً فعال) است. در این روش، خانواده و محیط اطراف بیمار نیز درگیر می‌شوند و منابعی که تاکنون ممکن بود مورد استفاده قرار نگیرند، فعال می‌شوند.

پرستاران در این طرح در تیم‌های کوچک و خودسازمان‌یافته و با سلسله مراتب مسطح کار می‌کنند. اِستفانی کرونِس از انجمن کاریتاس وسترفالد-راین-لان این مدل پرستاری را در سال ۲۰۲۲ در همکاری با شرکت بیمه درمانی AOK راینلاند-فالتس/زاارلند طراحی کرده است.

کرونِس می‌گوید: «موفقیت این طرح گسترش یافته است، حتی در میان پرستاران. ما سطح بالایی از رضایت در میان کارکنان داریم. نرخ جابجایی کارکنان بسیار پایین است. مردم به سمت ما می‌آیند و برای ما درخواست شغل می‌دهند، چون می‌خواهند به این شکل کار کنند. فکر می‌کنم این بزرگترین نشانه موفقیت این مدل است.»

مایکله زالزیگر نیز با این دیدگاه هم‌صدا است: «نگاه جامع چیزی است که من یاد گرفته‌ام. و حالا دوباره این امکان را داشته باشم که انجامش دهم، این چیزی است که به من و به بیماران انگیزه می‌دهد. این یک موقعیت دو سودآمیز است، مراقبت کردن با رضایت. و همچنین می‌تواند جوانان را به سمت مراقبت جذب کند.»

پیشرفت‌های درمانی قابل اندازه‌گیری

موفقیت این مدل تنها در رضایت کارکنان نیست، بلکه در پیشرفت‌های درمانی نیز قابل اندازه‌گیری است. در ابتدا، اوته پوسه هر روز به کمک در مراقبت‌های بدنی نیاز داشت. امروزه او دوباره به اندازه‌ای مستقل شده که پرستار اکنون تنها یک بار در هفته برای این منظور به دیدنش می‌آید.

برای معرفی گسترده‌تر این پروژه در سطح ملی، مانع بعدی پیش روی این طرح «Pflege ganz aktiv» پیش رفته است: از دسامبر، این پروژه نمونه به مدت دو سال از نظر علمی ارزیابی خواهد شد. هدف این است که این طرح «بی‌سرمد» شود، همان‌طور که به صورت رسمی بیان می‌شود. در این صورت، سایر مراکز پرستاری نیز می‌توانند از این مدل استفاده کنند و بیماران بیشتری مانند اوته پوسه از «پرستاری کاملاً فعال» بهره‌مند شوند.

«پرستاری کاملاً فعال»: آزادی عمل بیشتر در مراقبت از بیماران با بودجه زمانی انعطاف‌پذیر