از دست‌دادن کنترل دیجیتال: افتان‌بافتان‌های مایکروسافت و هشدار به سوورانیتۀ فناوری
افتان‌بافتان‌های گسترده مایکروسافت: «برای بسیاری از شرکت‌ها مرگ دیجیتالی بود»
از دسترسی به ایمیل و تقویم تا اختلال در ارتباطات داخلی، اختلالات گسترده در سرویس‌های ابری مایکروسافت که امروز صبح تأثیرات گسترده‌ای بر سازمان‌ها و دولت‌های سراسر جهان گذاشت، دوباره توجه را به وابستگی شدید ساختارهای دیجیتال به چند شرکت بزرگ معطوف کرده است. دنیس-کندی کیپکر، متخصص امنیت فناوری اطلاعات، در گفت‌وگو با تگس‌چاو۲۴ می‌گوید: «دیگر باید این سؤال را مطرح کنیم که چگونه می‌توانیم خود را مستقل‌تر از یک شرکت واحد کنیم. در زمان‌های ناامن، نیازمند سوورانیتۀ دیجیتال بیشتری هستیم و این امر امکان‌پذیر است.»
تگس‌چاو۲۴: شرکت‌ها و دولت‌ها در سراسر جهان تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، حتی ما در تگس‌چاو نیز با این مشکل مواجه بوده‌ایم. آیا شرکت‌ها بیش از حد به تأمین‌کنندگان نرم‌افزاری خاص وابسته شده‌اند؟
کیپکر: قطعاً می‌توان این‌گونه دید. در واقع، دو سال پیش با حادثه کراوداسترایک، زنگ خطری به صدا درآمد. آن زمان، یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری معیوب باعث شد سیستم‌های عامل در میلیون‌ها رایانه شخصی به‌طور کامل از کار بیفتند و در چرخۀ مداوم راه‌اندازی مجدد گیر کنند. در آن زمان، اقدام چندانی انجام نشد و اکثر شرکت‌ها این موضوع را به سادگی پذیرفتند. اکنون، دو سال و نیم پس از آن، شاهد حادثه‌ای مشابه با پیامدهای نزدیک به یکدیگر هستیم. میلیون‌ها شرکت درگیر شده‌اند و خسارات مالی به میلیون‌ها یورو رسیده است. در این شرایط، باید حداقل از این لحظه به بعد بپرسیم: چگونه می‌توانیم از وابستگی به یک شرکت واحد که کل زیرساخت دیجیتال ما را تحت پوشش دارد، فاصله بگیریم؟
برای بسیاری از شرکت‌ها، امروز صبح به معنای مرگ دیجیتالی بود: دیگر امکان ارتباط وجود نداشت، دسترسی به تقویم‌ها قطع شده بود و بسیاری با چشمان بسته وارد روز کاری خود شدند.
تگس‌چاو۲۴: آیا این وابستگی اصلاً قابل کاهش است؟ ابزارهای موجود چیست؟
کیپکر: در زمینه زیرساخت ابری، تأمین‌کنندگان بسیاری داریم — از جمله تأمین‌کنندگانی با سوورانیتۀ دیجیتال که در آلمان و اتحادیه اروپا فعالیت می‌کنند. مایکروسافت همواره درباره مرز داده‌ها صحبت می‌کند و می‌گوید داده‌ها به‌صورت امن در محل ذخیره می‌شوند. اما در این شرایط باید پرسید که چگونه خرابی سرورهایی که ابتدا در ایالات متحده و آمریکای جنوبی رخ داده، در نهایت می‌تواند کل زیرساخت جهانی را از کار بیاندازد؟
آنچه در حوزه سوورانیتۀ دیجیتال نیاز داریم، یک رویکرد تدریجی است. نمی‌توانیم از صفر به صد برسیم، اما باید ابتدا این سؤال را مطرح کنیم: کدام خدمات بسیار حیاتی هستند که هر روز به آنها نیاز داریم و در کجا می‌توانیم راهکارهای جایگزین داشته باشیم تا در صورت از کار افتادن یک تأمین‌کننده، بتوانیم از سایر گزینه‌ها استفاده کنیم؟
همان‌گونه که امروز شاهد بودیم، اگر ایمیل‌ها دیگر کار نکنند، تمام زندگی دیجیتال و حتی زندگی کاری ما در یک لحظه فرو می‌ریزد.
ابر: قابل اعتماد یا بسیار آسیب‌پذیر؟
تگس‌چاو۲۴: همان‌طور که گفتید، اختلالات مایکروسافت مربوط به سرویس ابری این شرکت یا برنامه‌های مبتنی بر ابر است. آیا سرویس‌های ابری به‌طور کلی بیش از حد ناپایدار یا آسیب‌پذیر هستند؟ و آیا باید دوباره به سمت راهکارهای محلی بازگردیم؟
کیپکر: فکر می‌کنم این امر به‌راحتی قابل اجرا نیست. مایکروسافت خود در شرایط استفاده خود، ۹۹٫۹ درصد تضمین عملکرد را ارائه می‌دهد. این بدین معناست که آنچه امروز شاهد آن بودیم، در واقع ۰٫۱ درصد باقی‌مانده است. اما این ۰٫۱ درصد کافی است تا بحرانی بزرگ ایجاد شود. ما دیگر نمی‌توانیم از ابر خارج شویم، اما باید به این فکر کنیم که به یک ابر واحد وابسته نشویم.
دنیس-کندی کیپکر، متخصص امنیت فناوری اطلاعات، درباره خطرات وابستگی به مایکروسافت
چند سال پیش، مثلاً، ایالت نیدرزاکسن در زمینه تهیه تجهیزات فناوری اطلاعات اعلام کرد که پیشگام استفاده از مایکروسافت تیمز است. آنها این امر را با این توجیه توجیه کردند که «فناوری اطلاعات از پریز برق می‌آید.» من فکر می‌کنم دیگر نمی‌توانیم این را تحمل کنیم، چون «فناوری اطلاعات از پریز برق» یعنی من سرویس را دریافت می‌کنم، من از آن استفاده می‌کنم، برای آن پول می‌دهم، اما اینکه در پس‌پرده چه اتفاقی می‌افتد، برای من مهم نیست.
درسی برای هکرها: هدف قرار دادن گره‌های حیاتی
تگس‌چاو۲۴: گفته می‌شود مایکروسافت از حمله سایبری به عنوان علت این اختلال طفره می‌رود. مجرمانی که قصد برنامه‌ریزی حمله سایبری را دارند، چه درسی می‌توانند از این اختلال بگیرند؟
کیپکر: به‌وضوح می‌توان از این موضوع درس گرفت که اگر یک سرویس بسیار مرکزی را هدف قرار دهید، می‌توانید زیرساخت‌های بسیاری دیگر را نیز از کار بیاندازید. مجرمان سایبری در گذشته اغلب شرکت‌ها یا افراد خاصی را هدف قرار می‌دادند. اما اکنون به‌تدریج بیشتر به زنجیره تأمین دیجیتال خود می‌پردازند.
چند سال پیش، حمله سایبری به فرودگاه برلین رخ داد که یک زیرساخت حیاتی محسوب می‌شود. اما خود فرودگاه هدف حمله نبود، بلکه یک تأمین‌کنندۀ خدمات در زمینه بار و ثبت مسافر بود. این حمله باعث شد فرودگاه‌های مختلف در سطح اروپا به‌درستی کار نکنند.
این بدین معناست که یک مهاجم سایبری باید نقطه عصبی کلیدی در زنجیره تأمین دیجیتال را شناسایی کند — نقطه‌ای که بسیاری از شرکت‌ها به آن وابسته هستند. اگر بتواند آن نقطه را از کار بیاندازد یا شاید داده‌ها را از آن بیرون بکشد، قادر خواهد بود خسارتی بسی بسیار بزرگتر از آنچه با هدف قرار دادن جداگانه هر شرکت ممکن است، ایجاد کند.
این مصاحبه توسط رالف بائوداخ برای تگس‌چاو۲۴ انجام شده است. برای نسخه نوشتاری، متن به‌صورت سبکی بازنویسی و کوتاه‌شده است.
این موضوع در برنامه: تگس‌چاو ۲۴ | اخبار | ۱۳.۱۱.۲۶ | ساعت ۱۱:۰۰
پیوند منبع اصلی: لینک
