هر چهارم نوجوان به گفته سازمان جهانی بهداشت حرکت کمی دارد
هر چهارم نوجوان ۱۱ تا ۱۷ ساله در سراسر جهان طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO) هیچ فعالیت بدنی معناداری ندارد و در واقع به ندرت حرکت می‌کند. این در حالی است که تنها ۱۴ درصد از این گروه سنی هر روز به مدت حداقل یک ساعت در فعالیت‌های بدنی متوسط تا شدید شرکت می‌کنند. این آمار نشان‌دهندهٔ یک معضل سلامت عمومی جهانی است که سازمان جهانی بهداشت آن را بسیار نگران‌کننده می‌داند.
بر اساس گزارشی که از نظرسنجی‌های انجام‌شده در ۱۴۰ کشور با مشارکت بیش از سه میلیون نفر به دست آمده، ۲۵ درصد نوجوانان ۱۱ تا ۱۷ ساله هیچ فعالیت بدنی که به حداقل موجب تحریک قلب و گردش خون شود را در هفتهٔ گذشته انجام نداده‌اند. سازمان جهانی بهداشت تأکید می‌کند که این افراد از مزایای مهم فعالیت بدنی منظم و کافی محروم می‌مانند. این فواید شامل بهبود سلامت قلب و عروق، کنترل قند خون و تقویت سلامت روان است.
علل کاهش فعالیت بدنی در میان نوجوانان را سازمان جهانی بهداشت شامل فشار تحصیلی، استفادهٔ گسترده از رسانه‌های دیجیتال و کمبود فضاهای ورزشی مناسب می‌داند. این عوامل به‌تدریج فعالیت بدنی را از زندگی روزمرهٔ نوجوانان حذف کرده‌اند.
در تحلیل جنسیتی، گزارش نشان می‌دهد که در تقریباً تمام کشورهای مورد بررسی، دختران کمتر از پسران فعالیت بدنی دارند. در سال ۲۰۲۵، بیش از یک چهارم دختران — دقیقاً ۲۸ درصد — گزارش دادند که در هیچ روزی از هفتهٔ گذشته فعالیت بدنی نداشته‌اند. در مقابل، این رقم در میان پسران حدود ۲۲ درصد بود که معادل یک پنجم جمعیت این گروه سنی است. همچنین، دختران به ندرت گزارش می‌دهند که روزانه فعالیت بدنی داشته باشند. سازمان جهانی بهداشت این روند را نگران‌کننده می‌خواند و تأکید می‌کند که نوجوانی دورهٔ حساسی برای شکل‌گیری عادات سلامتی است که تا آخر عمر ادامه می‌یابد.
بر اساس این گزارش، بیشترین میزان فعالیت بدنی در میان نوجوانان ۱۱ تا ۱۷ ساله در کشورهایی مانند کانادا، فنلاند و قزاقستان دیده می‌شود. در مقابل، کمترین سطح فعالیت بدنی در نامیبیا و زیمبابوه ثبت شده است. آلمان در این مقایسه نه جزو کشورهای بسیار فعال و نه کشورهای بسیار غیرفعال قرار می‌گیرد و موقعیت میانه‌ای دارد.
در تحلیل داخلی، متخصصان آلمانی نیز نگرانی خود را از وضعیت فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان ابراز کرده‌اند. مالته بودکر، کارشناس سلامت کودک و نوجوان در مؤسسهٔ فدرال بهداشت عمومی آلمان (BIÖG)، می‌گوید که پتانسیل زیادی برای تشویق کودکان و نوجوانان به حرکت بیشتر وجود دارد. او تأکید می‌کند: «ما به عنوان افراد تنبل به دنیا نمی‌آییم، اما با گذشت زمان یاد می‌گیریم که حرکت نکنیم.»
بودکر در گفتگو با خبرگزاری دی‌پی‌آ (dpa) توضیح می‌دهد که محیط‌های شهری می‌توانند نقش مهمی در تشویق به فعالیت بدنی داشته باشند. او می‌گوید: «راه‌هایی که به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد پیاده به مدرسه بروند، می‌توانند تأثیر بزرگی داشته باشند. اما حتی خروج از اتوبوس یا تراموا یک ایستگاه زودتر هم می‌تواند کمک کند.» او همچنین از استفادهٔ گسترده از اسکوترهای برقی برای طی مسافت‌های کوتاه انتقاد می‌کند و می‌گوید این رفتار مانع می‌شود که بدن وارد حالت حرکت و فعالیت شود.
بودکر همچنین تأکید می‌کند که هشدار دادن به کودکان و نوجوانان دربارهٔ پیامدهای طولانی‌مدت کم‌تحرکی تأثیر چندانی ندارد. او می‌گوید: «این موضوع بیش از حد دور است.» اما او امیدوار است که حساسیت جدیدی در میان نوجوانان نسبت به مراقبت از بدن شکل گرفته است. او می‌گوید یکی از پیام‌های موثر این است که فعالیت بدنی — حتی صرفاً رفتن از پله‌ها به جای آسانسور — نه‌تنها برای بدن، بلکه برای روان نیز مفید است.
این گزارش با اشاره به شواهد علمی نشان می‌دهد که حتی چند دقیقه پیاده‌روی در روز می‌تواند تأثیرات مثبت قابل‌توجهی بر سلامت قلب، سطح قند خون و سلامت روان داشته باشد. همچنین، در مطالعات دیگر مشخص شده که زنان برای کاهش حداکثری خطر مرگ، تنها به نصف میزان فعالیت بدنی نسبت به مردان نیاز دارند.
این گزارش با اطلاعات ساندرا بیگر از دفتر خبری آرد در ژنو تهیه شده است.
این موضوع در برنامهٔ tagesschau.de با عنوان «بسیاری از نوجوانان طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت کم‌تحرک هستند» در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۶ و ساعت ۱۷:۰۱ منتشر شده است.
پیوند منبع اصلی: لینک
