۶۵ سال از توافق‌نامه استخدام کارگران مهمان با ترکیه گذشت؛ کارگران آمدند و ماندند
در ۶۵ سال پیش، آلمان توافق‌نامه‌ای با ترکیه برای استخدام کارگران مهمان امضا کرد. نزدیک به ۹۰۰,۰۰۰ کارگر مهمان به آلمان آمدند و بسیاری از آنها در این کشور خانه‌ای برای خود یافتند. امروز در برلین به این مناسبت یادبود برگزار می‌شود.
یکی از اولین کارگران مهمان ترکیه، صبری آیدین، در سال ۱۹۶۱ به آلمان آمد. چهار نسل از خانواده‌اش از مهاجرت، وطن و زندگی بین دویسبورگ و ترکیه روایت می‌کنند.
این کارگران به آلمان، کشوری که در دوران پس از جنگ جهانی دوم در حال شکوفایی اقتصادی بود، آمدند. صدها هزار کارگر ترکیه‌ای از طریق توافق‌نامه‌ای که در سال ۱۹۶۱ به امضا رسید، به جمهوری فدرال آلمان راه یافتند. این توافق‌نامه که به یاد آن امروز در برلین مراسمی با حضور صدراعظم فردریش مرز (حزب دموکرات مسیحی) برگزار می‌شود، تأثیرات آن تا به امروز ادامه دارد، زیرا بسیاری از این کارگران در آلمان ماندند.
در دهه ۶۰ میلادی، اقتصاد آلمان رونق گرفت، اما با کمبود نیروی کار مواجه بود. به همین دلیل، جمهوری فدرال آلمان توافق‌نامه‌ای با ترکیه امضا کرد که نزدیک به ۹۰۰,۰۰۰ کارگر را به آلمان آورد.
در اوایل دهه ۱۹۶۰، اقتصاد آلمان به شدت در حال رشد بود و با کمبود نیروی کار مواجه بود. به همین دلیل، دولت آلمان در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۶۱ توافق‌نامه‌ای با ترکیه برای اعزام کارگران امضا کرد. پیش از این، توافق‌نامه‌های مشابهی با ایتالیا، اسپانیا و یونان برای اعزام کارگران مهمان وجود داشت.
تا زمان توقف استخدام در ۱۲ سال بعد، نزدیک به ۹۰۰,۰۰۰ کارگر ترکیه‌ای به آلمان آمدند. طبق گزارش مرکز مطالعات ترکیه و تحقیقات ادغام، ۲۱ درصد از آنها زنان بودند.
کارگران با پیشینه مهاجرت اغلب در مشاغل کمبود نیروی کار مشغول به کار بودند.
در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۶۱، جمهوری فدرال آلمان توافق‌نامه‌ای با ترکیه امضا کرد. دلیل این توافق، کمبود شدید نیروی کار به ویژه در صنایع زغال‌سنگ و فولاد بود.
اصل "چرخش" در ابتدا به منظور جلوگیری از مهاجرت دائمی به کار گرفته شد: قرار بود افراد پس از دو سال به وطن خود بازگردند و با کارگران جدید جایگزین شوند. اما این اصل برای شرکت‌های آلمانی به دلیل نیاز به آموزش مداوم کارمندان جدید، پرهزینه و دشوار بود. به همین دلیل، تحت فشار شرکت‌ها، محدودیت زمانی در نسخه اصلاح‌شده توافق‌نامه در سال ۱۹۶۴ لغو شد.
فقط از طریق تغییر در قانون مهاجرت، امکان پیوستن خانواده‌ها در اواسط دهه ۶۰ فراهم شد. با این حال، بیشتر پیوستن خانواده‌ها پس از توقف استخدام در سال ۱۹۷۳ انجام شد.
چه عواملی افراد را در سال ۲۰۲۶ به شهروندی آلمان ترغیب می‌کند؟
امروز در برلین، مراسم جشن ۶۵ سالگی توافق‌نامه استخدام با ترکیه برگزار می‌شود. (عکس آرشیوی، ۱۹۶۱)
توقف استخدام با پایان دوران شکوفایی اقتصادی
اوایل دهه ۷۰ میلادی، دوران شکوفایی اقتصادی آلمان به پایان رسید. آلمان به سمت رکود اقتصادی پیش می‌رفت. دولت اجتماعی-لیبرال به همین دلیل در سال ۱۹۷۳ تصمیم به توقف استخدام گرفت.
از سال ۱۹۶۱، میلیون‌ها نفر بین ترکیه و آلمان رفت و آمد کرده‌اند - چه به دلیل اشتغال، چه به دلیل پیوستن خانواده‌ها و چه به دلیل بازگشت به ترکیه. این توافق‌نامه به عنوان پایه‌ای برای حدود سه میلیون نفر با ریشه‌های ترکی در آلمان که امروز به طور دائمی در این کشور زندگی می‌کنند، عمل کرده است.
همچنین از ایتالیا تعداد زیادی کارگر مهمان به آلمان آمدند. سال گذشته، سالگرد ۷۰ سالگی توافق‌نامه با ایتالیا بود.
سفارت ترکیه در آلمان به مناسبت ۶۵ سالگی توافق‌نامه استخدام، به تداوم و تقویت روابط دو کشور تأکید کرد. سفارت در پاسخ به پرسش روزنامه "راینیشه پست" اعلام کرد: "ما می‌خواهیم روابط سیاسی و اقتصادی نزدیک خود را بیشتر عمیق کنیم."
پیوند منبع اصلی: لینک
