برگزاری اعتراضات سراسری نسل زد در آلمان: "احساس می‌کنیم که به جوانان توجهی نمی‌شود"
در آلمان نیز اعتراضات نسل زد برنامه‌ریزی شده است: هزاران جوان قصد دارند در تاریخ 31 اکتبر به خیابان‌ها بیایند، در حالی که برخی دیگر نسبت به این اقدام شک دارند. نگاهی به وضعیت در مونیخ و فرانکفورت.
اعتراضات در فرانسه به دقت در آلمان دنبال شده است. مدارس فرسوده، کمبود مسکن و ترس از جنگ، مسائلی هستند که جوانان آلمانی را به شدت نگران کرده است. این بحران مداوم چه تأثیری بر نسل زد دارد؟
در ابتدا، دانش‌آموزان و دانشجویان بودند که در فرانسه به خیابان‌ها آمدند تا برای بهبود آموزش اعتراض کنند. به تدریج، تعداد بیشتری به این اعتراضات پیوستند و برخی از این تجمعات به خشونت کشیده شد. در حال حاضر، گزارش‌هایی از درگیری‌های خشونت‌آمیز در کشورهای مختلف اروپایی به گوش می‌رسد.
این تحولات همچنین مورد توجه استیون سدهی، 18 ساله، قرار گرفته است که امسال دیپلم خود را دریافت کرده است. او هفته گذشته یک تظاهرات در مونیخ سازماندهی کرده و به همراه دیگر جوانان از "جنبش دانش‌آموزان باواریا"، هدف خود را نشان دادن همبستگی با دانش‌آموزان فرانسوی اعلام کرده است.
استیون می‌گوید: "بسیار مهم است که از اصل موضوع دور نشویم، فقط به این دلیل که برخی افراد این اعتراضات را برای مقاصد خودشان سوءاستفاده می‌کنند."
او معتقد است که اشتباه است که این تجمعات به چنین خشونتی کشیده شده‌اند.
در فرانسه، بار دیگر صدها هزار نفر برای افزایش بودجه مدارس به خیابان‌ها آمدند. با تاریک شدن هوا، اعتراضات در بسیاری از نقاط به خشونت تبدیل شد.
نظرات نسل زد در آلمان درباره اعتراضات در فرانسه
ما از جوانان در فرانکفورت درباره نظراتشان پرسیدیم. آن‌ها به طور متفاوتی به اعتراضات در فرانسه نگاه می‌کنند.
جیاکومو هوپکا (18 ساله) می‌گوید: "من فکر می‌کنم خوب است که مردم به اعتراض می‌پردازند، زیرا این یک موضوع مهم است، اما از طرف دیگر نیز درباره خشونت و غارت‌ها شنیده‌ام و برای آن هیچ درکی ندارم."
جول کلاین (18 ساله) نیز می‌گوید: "در شبکه‌های اجتماعی، بارها تصاویری و ویدیوهایی از فرانسه دیده‌ام. آنچه در حال وقوع است واقعاً شدید است."
استلا موهریگ (18 ساله) نیز اظهار می‌دارد: "من فکر می‌کنم خوب است که آن‌ها به پا می‌خیزند و برای نسل خود اقدام می‌کنند. آلمان باید شاید از آن‌ها درس بگیرد. نه از تخریب، بلکه از ایستادگی برای حقوق خود."
در حال حاضر، در آلمان نیز اعتراضات برنامه‌ریزی شده است
تا کنون، در آلمان نیز اعتراضاتی اعلام شده است. ابتکار "نسل زد کار را انجام می‌دهد" از مردم دعوت کرده است که در تاریخ 31 اکتبر برای تغییرات در سیستم آموزشی آلمان به خیابان‌ها بیایند. این اعتراضات همچنین شامل مسائل مربوط به خدمت سربازی و تغییرات اقلیمی خواهد بود. افزایش هزینه‌های زندگی نیز از دیگر دلایل این اعتراضات است.
دانش‌آموزان و دانشجویان در سطح اروپا برای بهبود شرایط یادگیری و تحصیل اعتراض می‌کنند. علاوه بر کشورهای اسپانیا، فرانسه، ایتالیا و آلبانی، اقداماتی نیز در آلمان برنامه‌ریزی شده است.
این مسائل همچنین جوانان در فرانکفورت را تحت تأثیر قرار داده است، همان‌طور که گفت‌وگوهای ما با آن‌ها نشان می‌دهد. اما نظرات آن‌ها درباره این اعتراضات برنامه‌ریزی شده متفاوت است.
جول از این اقدام باخبر شده است: "این واقعاً می‌تواند نشانه‌ای از تغییر باشد. من از آن حمایت می‌کنم." استلا نیز می‌گوید: "من واقعاً فکر می‌کنم که این اقدام بد نیست، می‌توان به شکل مسالمت‌آمیز اعتراض کرد، مثلاً با لباس‌های هالووینی."
برخی دیگر از جوانان نسبت به این فراخوان بی‌تفاوت هستند. لری پینتو (18 ساله) می‌گوید: "من نمی‌فهمم چرا باید این اعتراضات در اینجا نیز برگزار شود. من از حمایتی که در دوران تحصیل دریافت کرده‌ام راضی هستم."
لوئیزا (23 ساله) نیز نمی‌خواهد در این اعتراضات شرکت کند. او نگران است که این اعتراضات به خشونت مشابه آنچه در همسایه‌اش اتفاق افتاده، منجر شود. او می‌گوید: "همیشه افرادی وجود دارند که اوضاع را خراب می‌کنند، همان‌طور که در فرانسه مشاهده می‌شود."
نارضایتی در میان جوانان
استیون و همراهانش تصمیم گرفته‌اند به این فراخوان پاسخ دهند. اما در ابتدا، آن‌ها نگران بودند که چه کسانی پشت این اعتراضات هستند. به گفته وب‌سایت "نسل زد کار را انجام می‌دهد"، این ابتکار به‌صورت غیرحزبی عمل می‌کند.
آیا اعتراضات به آلمان سرایت می‌کند؟
استیون همچنان بر این نکته تأکید می‌کند که این اعتراضات باید مسالمت‌آمیز باقی بمانند. آن‌ها می‌خواهند از این فرصت استفاده کنند تا به مشکلات موجود در سیستم آموزشی آلمان توجه کنند: "نوعی که کلاس‌ها سازماندهی می‌شوند، نوعی که تدریس می‌شود و نوعی که ارزیابی می‌شود، همیشه در حال افزایش است."
اما پشت این فعالیت‌ها همچنین نارضایتی عمیقی نهفته است: "ما احساس می‌کنیم که به جوانان توجهی نمی‌شود. بنابراین به خیابان‌ها می‌رویم و می‌خواهیم صدای خود را به گوش برسانیم."
استیون در ادامه می‌گوید: "ما احساس می‌کنیم که با آینده‌مان بازی می‌شود. به همین خاطر به خیابان‌ها می‌رویم و می‌خواهیم صدای خود را به گوش برسانیم."
پیوند منبع اصلی: لینک
