افزایش شدید اجارهبهای اتاقهای مشترک: آیا نسل Z میتواند هزینه زندگی را تامین کند؟
امروز جوانان بار دیگر تحت شعار "نسل Z تصمیم میگیرد" برای زندگی قابلپرداخت تظاهرات میکنند. چرا که اکنون هزینههای اجاره نیز تعیینکننده این است که چه کسی و کجا میتواند تحصیل کند.
جوزفین، که اولین نفر در خانوادهاش است که به دانشگاه میرود و در هامبورگ ریاضیات اقتصادی میخواند، میگوید: "کمی ترس داشتم که شاید مجبور شوم تحصیلم را رها کنم." او نگران است که به دلیل محدودیت زمانی اقامتش در اتاقش، مجبور به ترک تحصیل شود. پس از سال اول دانشگاه، باید جابجا شود و در ابتدا هیچ جایی پیدا نمیکند. "جستجو واقعاً وحشتناک است."
مجبور شدن به ترک تحصیل، دانشگاه آشنا و دوستیها به دلیل نبود مسکن قابلپرداخت؟ جوزفین تنها نیست که با این نگرانی مواجه است، به گفتهٔ ماتیاس آنبول، رئیس اتحادیه دانشجویان آلمان. او میگوید: "در گذشته، دانشجویان بیشتر به دلیل مشکلات مربوط به تحصیل مانند اضطراب امتحان به مشاوره مراجعه میکردند. اما اکنون بحث بر سر این است که آیا اصلاً میتوانند هزینه تحصیل را بپردازند یا خیر."
برای جوانان یافتن مسکن قابلپرداخت در بسیاری از مناطق بسیار دشوار شده است. کسانی که امروز به دنبال اتاق مشترک هستند، معمولاً باید ۷۵ درصد بیشتر از ۱۵ سال پیش پرداخت کنند. در برلین، براندنبورگ و زاکسن، اجارههای پیشنهادی بهطور قابلتوجهی دو برابر شده است. این اطلاعات از بیش از ۱.۵ میلیون آگهی در سایت WG-Gesucht.de به دست آمده است.
اجارههای اتاقهای مشترک بهطور قابلتوجهی بیشتر از اجارههای کل آپارتمانها افزایش یافته است. بر اساس شاخص قیمت مصرفکننده تا سال ۲۰۲۵، اجارهها فقط حدود یکچهارم گرانتر شدهاند. این شاخص شامل قراردادهای اجاره جدید و موجود است، اما قراردادهای موجود ارزش را بهطور قابلتوجهی تحت تأثیر قرار میدهند.
تفاوتها در مقایسهٔ اجارههای فردی نیز مشهود است: بهویژه در شهرهای بزرگ مانند هامبورگ، جوانان برای یک اتاق کوچک مشترک گاهی بیشتر از سالمندان برای یک آپارتمان کامل با قرارداد اجاره قدیمی پرداخت میکنند.
کمکهزینه مسکن BAföG در بسیاری از مناطق کافی نیست. وضعیت برای دانشجویانی که والدینشان نمیتوانند هزینه تحصیلشان را بهطور کامل بپردازند، بهویژه دشوار است. در این صورت، کمکهزینه تحصیلی BAföG باید کمک کند که شامل یک کمکهزینه مسکن است. این کمکهزینه بهطور درصدی به همان اندازه که اجارههای پیشنهادی اتاقهای مشترک افزایش یافته، افزایش یافته است، اما در بسیاری از شهرها هزینه اجاره یک اتاق مشترک را پوشش نمیدهد.
در شهرهای شرق آلمان مانند لایپزیگ یا شهرهای کوچکتر مانند هیلدزهایم، اتاقهای مشترک ارزانتر هستند و کمکهزینه مسکن ۳۸۰ یورویی BAföG بیشتر برای اجاره کفایت میکند. اما در هامبورگ یا برلین، فقط اجاره بدون هزینههای جانبی حدود ۵۵۰ یورو است که بهطور قابلتوجهی بالاتر از کمکهزینه است. در مونیخ برای یک اتاق مشترک متوسط تقریباً دو برابر کمکهزینه بدون هزینههای جانبی درخواست میشود.
وزارت فدرال تحقیقات به درخواست NDR به افزایشهای برنامهریزیشده BAföG در سالهای آینده اشاره میکند. اجارههای بالا پیامدهایی برای جوانان دارد: دانشجویان بهطور قابلتوجهی بیشتر از ۲۰ سال پیش با والدین خود زندگی میکنند. جوزفین نیز وقتی جستجوی مسکن بهخوبی پیش نمیرفت، به فکر بازگشت به خانه و ادامه تحصیل در ینا افتاد.
ماتیاس آنبول میگوید: "این یک مشکل بزرگ است. تهدید به انتخاب اجتماعی خاموش بر اساس جیب پول وجود دارد، زیرا اجارهها در حال حاضر بسیار بالا هستند." تیم او شاهد است که دانشجویان دیگر دانشگاه خود را بر اساس استعداد و علاقه انتخاب نمیکنند، بلکه بر اساس میزان اجارهها.
در اصل، خوابگاههای اتحادیه دانشجویان باید کمک کنند و اتاقهای ارزانتری ارائه دهند. اما تعداد اتاقها کافی نیست. تا زمانی که تعداد کافی اتاق وجود داشته باشد، ممکن است بیش از ده سال طول بکشد: از سال ۲۰۰۷، هفت برابر بیشتر از خوابگاههای مالیاتی عمومی، مکانهای تحصیلی عمومی اضافه شده است، به گفتهٔ ماتیاس آنبول. "این بدان معناست که زیرساختهای اجتماعی با دانشگاهها رشد نکرده است. ما نمیتوانیم این مشکل را در عرض دو یا سه سال بهسادگی حل کنیم."
به درخواست NDR، وزارت فدرال ساخت و ساز به این نکته اشاره میکند که در سالهای آینده خوابگاهها و مسکنهای اجتماعی بهطور قابلتوجهی بیشتر حمایت خواهند شد. ماتیاس آنبول، رئیس اتحادیه دانشجویان آلمان، میگوید: "اتحادیههای دانشجویان نهتنها مسکن ارائه میدهند، بلکه مشاورههایی نیز برای دانشجویان فراهم میکنند."
آنبول از تخفیفهای سوخت بهجای اصلاحات BAföG انتقاد میکند. برای بسیاری از دانشجویان مانند جوزفین، چنین وعدههایی مشکل را حل نمیکند: آنها نمیتوانند یک دهه برای مسکن جدید صبر کنند. اگرچه جوزفین، دانشجوی ریاضیات اقتصادی در هامبورگ، اکنون یک اتاق پیدا کرده است، اما با وجود یک اتاق نسبتاً ارزان، پس از پرداخت اجاره، پول زیادی برای زندگی باقی نمیماند.
استفان براوکمان، مدیر مؤسسه موزس مندلسون، پیشنهاد میکند که برای کمک به کوتاهمدت، کمکهزینه مسکن BAföG باید بر اساس مکان تحصیل تنظیم شود، مانند کمکهزینه مسکن. اینگونه میتوان تفاوتهای هزینهای بین شهرها را جبران کرد. استفان براوکمان سالها در مؤسسه موزس مندلسون در زمینه مسکن جوانان تحقیق کرده است.
اگر هزینههای مسکن و زندگی برای دانشجویان همچنان افزایش یابد، ممکن است نارضایتی نیز افزایش یابد. آنبول میگوید: "میتوانم خشم را درک کنم: دولت فدرال بار دیگر قادر است در مدت زمان کوتاهی یک تخفیف سوخت را از کلاه بیرون بیاورد." این تخفیف بسیار بیشتر از کل اصلاحات BAföG هزینه دارد. دولت به دلیل هزینهها، اصلاح و افزایش کمکهزینه مسکن را به تأخیر میاندازد. جوانان این را بهخوبی درک میکنند و به همین دلیل نیز اعتراض میکنند.
این موضوع در برنامه: تلویزیون NDR | NDR Info | ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ | ساعت ۱۵:۰۰
پیوند منبع اصلی: لینک