افزایش هزینهها و فشار برای اصلاح نظام همراهی تحصیلی در آلمان
☕️🎙 این خبر در قسمت 1 «صبحانه با اخبار» بررسی شده است.
در آلمان، کودکان با محدودیتهای جسمی یا روانی مانند ADHD، اوتیسم، تأخیر در رشد، مشکلات بینایی و شنوایی یا بیماریهای مزمن مانند صرع، با چالشهای زیادی در مدرسه مواجه هستند. برای کمک به این کودکان در مدیریت روزمره مدرسه، اغلب از همراهان تحصیلی استفاده میشود. این همراهان نه تنها از کودک حمایت میکنند، بلکه به کل کلاس نیز کمک میکنند، زیرا معلم میتواند بیشتر بر روی تدریس و انتقال دانش تمرکز کند و نیازی به رسیدگی به مشکلات فردی ندارد.
اما این راهحل که به نظر میرسد برای همه سودمند است، با افزایش هزینهها به چالش کشیده شده است. در سالهای اخیر، هزینههای مربوط به همراهی تحصیلی به شدت افزایش یافته است. تعداد کودکانی که به کمک نیاز دارند یا اکنون این کمک را دریافت میکنند، بهطور قابل توجهی افزایش یافته است، در حالی که ده سال پیش کودکان با مشکلات مشابه بدون حمایت در کلاسهای خود مینشستند.
به عنوان مثال، در هامبورگ، طبق اعلام سناتور آموزش و پرورش، کسنیا بکریس، در سال تحصیلی ۲۰۱۴/۲۰۱۵ حدود ۱۵۷۰ همراه تحصیلی تأیید شده بود، اما در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ این تعداد به بیش از ۴۰۰۰ نفر رسیده است.
در سایر ایالتهای آلمان نیز ارقام مشابهی گزارش شده است. در بایرن، به ویژه تعداد کودکانی که به دلیل مشکلاتی مانند ADHD، مشکلات تمرکز، کنترل ضعیف بر انگیزهها یا رفتارهای پرخاشگرانه به همراه تحصیلی نیاز دارند، به شدت افزایش یافته است؛ از ۲۷۵۵ مورد در سال ۲۰۱۸ به ۶۸۴۲ مورد در سال ۲۰۲۴.
با افزایش تعداد موارد، هزینهها برای شهرداریها نیز افزایش یافته است: در هامبورگ، در سال ۲۰۱۴ حدود ۶.۷۵ میلیون یورو برای همراهی تحصیلی هزینه شد، اما برای سال ۲۰۲۷ بودجهای معادل ۴۴ میلیون یورو در نظر گرفته شده است. طبق آمار اداره فدرال آمار، هزینههای دولت فدرال، ایالتها و شهرداریها برای همراهی تحصیلی در سال ۲۰۲۴ به ۳.۵ میلیارد یورو رسید که ده سال پیش کمتر از یکسوم این مبلغ بود.
این افزایش هزینهها باعث ایجاد بحث و نگرانی در میان سیاستمداران آموزشی شده است. والدین کودکان متاثر نیز نگران هستند که در آینده در جای نادرست صرفهجویی شود. سناتور آموزش و پرورش هامبورگ، بکریس، بخشی از افزایش شدید موارد را به رویههای تأیید ادارات نسبت میدهد و میگوید که این رویهها "بعضاً بسیار گسترده تعریف شدهاند".
در کنار بحث هزینهها، شکل فعلی همراهی تحصیلی نیز به دلایل دیگر زیر سوال رفته است. کارستن اسپک، محقق آموزشی از اولدنبورگ، هشدار میدهد که دانشآموزان به دلیل داشتن همراه ممکن است "مستثنی" شوند، به این معنا که به عنوان افراد خارجی در کلاس به نظر برسند.
سوال دیگری که مورد بحث است، این است که همراهان تحصیلی چه نوع صلاحیت حرفهای باید داشته باشند. کریستوف هلمز، مدیر اداره جوانان در شهرستان پینهبرگ، میگوید که این افراد معمولاً آموزشهای آموزشی ندارند و وقتی با معلمان صحبت میکند، اغلب بازخوردهای متناقضی درباره استفاده از همراهان دریافت میکند. برخی از آنها به سادگی دچار سردرگمی میشوند و وقتی چهار یا پنج همراه در یک کلاس حضور دارند، معلمان با "چالشی اضافی" مواجه میشوند.
انجمن معلمان بایرن (BLLV) با نگاهی به سیستم همراهی تحصیلی تشخیص دیگری ارائه میدهد. به گفته سیمونه فلیشمن، رئیس این انجمن، نیاز واقعی هنوز به درستی شناسایی نشده است: "در برخی مناطق، به ویژه در نقاط بحرانی اجتماعی-اقتصادی، کودکان زیادی وجود دارند که به همراه تحصیلی نیاز دارند و به دلیل کمبود نیرو آن را دریافت نمیکنند".
تعداد کودکانی که به مراقبت نیاز دارند به طور مداوم در حال افزایش است. از نظر معلمان، همراهان تحصیلی در کلاسها پذیرفته و قدردانی میشوند، زیرا کودکان تحت مراقبت دیگر کل کلاس را متوقف نمیکنند.
مارکوس اشتولتیگ از انجمن تخصصی همراهی تحصیلی اشاره میکند که نیروهای اضافی در کلاس درس نیز یک وظیفه اجتماعی را انجام میدهند: استفاده از آنها راهی برای تغییر سیستم آموزشی از درون و پیشبرد هدف مدرسه فراگیر است.
در حال حاضر هیچ طرح آمادهای برای اصلاح همراهی تحصیلی وجود ندارد، اما حداقل آگاهی از نیاز به اصلاح وجود دارد. برای مدیریت هزینهها، اکنون درباره راهحلهای گروهی فکر میشود: همراه تحصیلی دیگر فقط یک کودک را تحت پوشش قرار نمیدهد، بلکه در صورت لزوم، چندین کودک را در کلاس همراهی میکند.
در شهرستان پینهبرگ، مدیر اداره جوانان، کریستوف هلمز، سعی دارد این ایده را اجرا کند. او معتقد است که حل مشکل با کاهش تعداد همراهان مزایای زیادی دارد: از یک سو، تعداد کمتری از همراهان مورد نیاز است و از سوی دیگر، مدرسه با تعداد کمتری از نهادها و شرکای همکاری میکند. همچنین نماینده انجمن تخصصی، اشتولتیگ، این مدل را مناسب میبیند: اگر مدرسه فقط با یک نهاد همکاری کند، همکاری میتواند "به طور قابل توجهی بهتر انجام شود".
پیوند منبع اصلی: لینک