تظاهرات، خشونت، هرج و مرج و مقررات منع رفت‌وآمد: چرا دانش‌آموزان و دانشجویان اروپا در خشم هستند؟
چرا هزاران نفر در اروپا به خیابان‌ها می‌آیند؟ چگونه می‌توان خشونت‌های همراه با تظاهرات و غارت‌های گسترده را توضیح داد؟
موج تظاهرات دانش‌آموزان، دانشجویان و حامیان آن‌ها اکنون شامل کشورهای فرانسه، بلژیک، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا، یونان و اتریش تا آلبانی شده است. همچنین در آلمان، هلند، صربستان و ایرلند نیز مقاومت‌هایی شکل گرفته است. در اینجا نگاهی به وضعیت کنونی در این کشورها داریم.
فرانسه: معلمان به خیابان‌ها می‌آیند
این اعتراضات از دبیرستان آنتوان دو سنت اگزوپری در کریتئیل واقع در جنوب شرقی پاریس آغاز شد. در اواسط سپتامبر، معلمان در این مدرسه علیه کاهش تعداد شغل‌ها و کمبود مزمن بودجه اعتصاب کردند. دانش‌آموزان نیز به این اعتراضات پیوستند.
تظاهرات ابتدا به پاریس و سپس به سرتاسر کشور گسترش یافت. طبق آمار رسمی، حداقل ۵۵۰,۰۰۰ نفر در روز شنبه به خیابان‌ها آمدند که در میان آن‌ها افرادی با چهره‌های پوشیده نیز حضور داشتند. در چندین شهر، فروشگاه‌ها غارت و خودروها و سطل‌های زباله به آتش کشیده شدند. در شهر لیموژ، ساختمان شهرداری که مربوط به سال ۱۸۸۳ بود، به طور کامل سوخت.
بر اساس آمار رسمی، ۱۸۰۰ نفر دستگیر و بیش از ۵۰۰ پلیس و آتش‌نشان مجروح شدند. در پی این شورش‌ها، دولت اعلام کرد که مقررات منع رفت‌وآمد محلی برقرار خواهد شد.
بلژیک: افزایش هزینه‌های تحصیل
اعتراضات در فرانسه به بلژیک نیز سرایت کرد. پس از مسدود کردن مدارس در تاریخ ۱ اکتبر در لیژ، اتحادیه‌ها در تاریخ ۹ اکتبر از مردم خواستند تا در یک روز اعتصاب سراسری و تظاهرات بزرگ در پایتخت بروکسل شرکت کنند.
تظاهرات دیگری در دو شهر بلژیکی در تاریخ‌های ۱۲ و ۱۷ اکتبر برگزار شد که در آن‌ها برخوردهای خشونت‌آمیز بین جوانان و نیروهای پلیس به وقوع پیوست. این اعتراضات به ویژه علیه برنامه‌های صرفه‌جویی دولت که شامل کاهش هزینه‌ها به میزان حدود ۱۰ میلیارد یورو بود، صورت گرفت. از جمله این کاهش‌ها، کاهش ۵۰۰ میلیون یورویی در سیستم آموزشی فرانسوی‌زبان تا سال ۲۰۲۹ و همچنین افزایش هزینه‌های تحصیل و حذف بلیت‌های ارزان برای جوانان بود.
ایتالیا: غارت و بلوک‌های آتشین
در ایتالیا، در تاریخ ۱۷ اکتبر، در حین برگزاری تظاهراتی علیه جنگ‌ها و تورم در میلان، برخوردهایی با پلیس رخ داد. معترضان با چهره‌های پوشیده، فروشگاه‌ها را غارت کرده و سنگ‌هایی به سمت پلیس ضد شورش پرتاب کردند و بلوک‌های آتشین را که خودشان ساخته بودند، به آتش کشیدند.
شهردار میلان، جوزپه سالا، در مصاحبه‌ای با رسانه‌های محلی گفت: "دلایل این اعتراضات قابل درک است. اما خشونت علیه پلیس و خسارات سنگین در شهر قابل توجیه نیست."
پرتغال: انفجار قیمت مسکن
در پرتغال نیز ده‌ها هزار نفر علیه افزایش هزینه‌های زندگی و بحران بازار مسکن به خیابان‌ها آمدند. بسیاری از مردم نمی‌توانند اجاره‌های رو به افزایش را پرداخت کنند.
بحران مسکن در لیسبون
بر اساس گزارشی از کمیسیون اروپا در ماه ژوئن، قیمت‌های املاک در این کشور از سال ۲۰۱۳ به طور نامحسوس ۱۳۰ درصد افزایش یافته است. در عین حال، اجاره‌ها برای قراردادهای جدید در مقایسه با سال گذشته ۱۰.۲ درصد افزایش یافته است، طبق گزارش اداره آمار ملی پرتغال.
اسپانیا: اعتراضات در میدان پورتا دل سول
وضعیت بحران مسکن در اسپانیا نیز شدید است. خشم عمومی نسبت به اجاره‌های سرسام‌آور به ویژه پس از حادثه‌ای در سپتامبر که یک زن بازنشسته ۸۷ ساله به نام ماری‌کارمن آبااسکال مجبور به ترک آپارتمانش در مادرید شد، افزایش یافته است. او به دلیل افزایش ۲۷۵ درصدی اجاره که توسط یک سرمایه‌گذار تعیین شده بود، دیگر نمی‌توانست آن را از حقوق بازنشستگی‌اش پرداخت کند.
اگرچه چند روز پس از تخلیه، توافقی به دست آمد که بر اساس آن ماری‌کارمن می‌توانست دوباره به آپارتمانش برگردد و اجاره‌ای معادل حداکثر ۳۰ درصد از درآمدش پرداخت کند، اما او در ۷ اکتبر، تنها دو هفته پس از تخلیه، درگذشت.
از آن زمان، صدها نفر در میدان پورتا دل سول در مادرید تجمع کرده و علیه افزایش هزینه‌های زندگی اعتراض می‌کنند.
آلبانی: مقاومت در برابر گردشگری لوکس
در پایتخت آلبانی، تیرانا، هزاران نفر از مردم به مدت چندین ماه به خیابان‌ها آمده‌اند. این اعتراضات به جنبش موسوم به "فلامینگو" برمی‌گردد که به عنوان مقاومتی در برابر یک پروژه بزرگ گردشگری لوکس در سواحل جنوبی آلبانی شکل گرفته است.
چرا نسل جوان آلبانی اعتراض می‌کند
این اعتراضات اکنون به یک جنبش ضد دولتی تبدیل شده است که خواستار استعفای نخست‌وزیر سوسیالیست، ادی راما، است. دانشجویان همچنین به دلیل هزینه‌های بالای تحصیل و فقدان چشم‌اندازهای شغلی به خیابان‌ها آمده‌اند. در روز شنبه، معترضان سنگ، بمب‌های بنزینی، فشفشه و آتش‌بازی به سمت پلیس پرتاب کردند که با گاز اشک‌آور، آب‌پاش‌ها و ضربات باتوم پاسخ داد.
یونان: اردوگاه‌های چادری در مقابل پارلمان
اعتراضات در یونان به نسبت کوچک‌تر است. در تاریخ ۱۳ اکتبر، دانشجویان از چندین دانشگاه آتن در مقابل پارلمان اردوگاه‌های چادری برپا کردند. طبق گزارش‌های رسانه‌ای، سازمان‌دهندگان به طور خاص به اعتراضات در فرانسه و اسپانیا اشاره کردند.
برای تاریخ ۲۱ اکتبر، اتحادیه‌های معلمان، دانشجویان، کارکنان اداری و انجمن‌های والدین از مردم خواسته‌اند که در یک اعتصاب سراسری و تظاهرات در ده‌ها شهر شرکت کنند.
اتریش: دانشگاه‌ها به حرکت درآمده‌اند
در اتریش، دانشگاه‌ها نیز به حرکت درآمده‌اند. در تاریخ ۱۳ اکتبر، طبق گزارش نمایندگی دانشجویی ÖH، حدود ۶۰۰۰ دانشجو و کارکنان آموزشی و پژوهشی علیه کاهش احتمالی بودجه دانشگاه‌ها به خیابان‌ها آمدند. آن‌ها نسبت به شلوغی کلاس‌ها، کمبود کادر آموزشی، تفکیک اجتماعی و کاهش در پژوهش و زیرساخت‌ها هشدار دادند.
ÖH پیش از این ۶۰,۰۰۰ امضا برای یک درخواست آنلاین با عنوان "نجات دانشگاه‌ها - هیچ کاهش بودجه در دانشگاه‌ها" جمع‌آوری کرده بود. این اعتراضات به دلیل کاهش‌های احتمالی حدود یک میلیارد یورو در بودجه سه‌ساله آینده دانشگاه‌ها صورت می‌گیرد.
صربستان: جنبش دانشجویی خواهان تغییرات سیاسی
صربستان از نزدیک به دو سال پیش درگیر اعتراضات مداوم دانشجویی است. دلیل این اعتراضات، فروریختن سقف ایستگاه راه‌آهن در شهر نووی ساد بود که در آن ۱۶ نفر جان باختند. از آن زمان، دانشجویان در سراسر کشور علیه فساد در دولت حزب پیشرفت صربستان به اعتراض پرداخته‌اند.
رئیس‌جمهور الکساندر ووچیچ که به صورت نیمه‌خودکامه حکومت می‌کند، برای تاریخ ۲۵ اکتبر انتخابات زودهنگام اعلام کرده است. او به دنبال تحکیم قدرت خود است، در حالی که جنبش دانشجویی انتظار تغییرات سیاسی را دارد.
صربستان: نسل جوان علیه ووچیچ
پیوند منبع اصلی: لینک
