بحث جنجالی در بوندستاگ درباره قوانین اهدای عضو

بوندستاگ به بررسی مجدد قوانین اهدای عضو پرداخت

در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶، بوندستاگ آلمان با برگزاری یک جلسه ابتدایی، به بحث درباره موضوع اهدای عضو پرداخته و از آنجا که همه نمایندگان بر این نکته توافق دارند که در آلمان تعداد اهدای عضو بسیار کم است، این موضوع به بحثی جنجالی، احساسی و شخصی تبدیل شده است.

در این جلسه، نمایندگان بوندستاگ به بررسی یک طرح جدید برای تغییر قوانین اهدای عضو پرداختند. یک گروه از نمایندگان از احزاب مختلف، طرحی را برای معرفی یک قاعده مخالفت به بوندستاگ ارائه کردند. این قاعده به این معناست که هر فرد بالغی به‌طور خودکار پس از مرگ به عنوان اهداکننده عضو شناخته می‌شود، مگر اینکه به‌طور صریح با آن مخالفت کرده باشد. در حال حاضر، برای برداشت اعضا، نیاز به یک «بله» صریح وجود دارد. گروهی دیگر به شدت با این طرح مخالف هستند و پیشنهاد جایگزینی را ارائه کرده‌اند.

تلاش برای ایجاد تغییر در قوانین اهدای عضو

حامیان این قاعده مخالفت، این سومین تلاش خود را برای تغییر قوانین اهدای عضو انجام می‌دهند؛ پس از اینکه اولین ابتکار در سال ۲۰۲۰ در بوندستاگ شکست خورد و دومین تلاش به دلیل انتخابات زودهنگام در سال ۲۰۲۵ به رأی‌گیری نرسید. این گروه از نمایندگان که شامل اعضای احزاب CDU، CSU، SPD، چپ‌ها و سبزها می‌شود، استدلال می‌کند که بسیاری از بهبودها در سال‌های اخیر نتوانسته‌اند به‌طور قابل توجهی تعداد اهداکنندگان را افزایش دهند. بنابراین، اهدای عضو باید به عنوان "قاعده" در نظر گرفته شود. بر اساس این طرح، برداشت اعضا از افراد بالغ و دارای توانایی تصمیم‌گیری، حتی در صورتی که به آن "مخالفت نکرده‌اند"، مجاز خواهد بود. همچنین، برنامه‌ریزی شده است که آگاهی‌رسانی بیشتری در این زمینه انجام شود.

در کنار این، یک طرح قانونی از سوی شورای فدرال نیز در بوندستاگ وجود دارد که به هدف معرفی یک قاعده مخالفت می‌باشد. کارل-یوزف لائومان، وزیر بهداشت نوردراین-وستفالن از حزب CDU، گفت: "مسئله ساده است، ما بسیار کمبود عضو داریم." با وجود رویکردهای جدید در آگاهی‌رسانی و مستندسازی، وضعیت به‌طور واقعی بهبود نیافته است. می‌توان از یک بزرگسال انتظار داشت که موضع خود را در مورد اهدای عضو مستند کند.

روایت‌های شخصی و احساسی

بودو رامه‌لو، نماینده حزب چپ، به عنوان یک پدر، در برابر نمایندگان صحبت کرد و سرنوشت دخترش را که او خود، مغز استخوانش را به او اهدا کرده بود، توصیف کرد. رامه‌لو به عنوان حامی قاعده مخالفت از مردم خواست تا در مورد اهدای عضو تصمیمی آگاهانه بگیرند.

میشائل کلنر، نماینده حزب سبز، داستان یک دوست را که در سال ۲۰۰۹ یک کبد دریافت کرده و به این ترتیب ۱۷ سال دیگر زندگی کرده است، بیان کرد. او گفت که این سال، او درگذشت. "یک کبد اهداکننده دوم می‌توانست نجاتش دهد. اما ما در سال ۲۰۲۶ نیز همچنان با کمبود عضو مواجه هستیم."

کلنر همچنین بیان کرد که قاعده مخالفت در اکثر کشورهای اروپایی راه‌حل است و آلمان در این زمینه رویکردی خاص دارد، اما از اهداهای عضو از خارج به‌طور غیرمتعارف بهره‌مند می‌شود. "این برای من از نظر اخلاقی به سختی قابل توجیه است."

مخالفت با قاعده مخالفت

گروه دوم نمایندگان نیز می‌خواهد به افزایش اهدای عضو دست یابد، اما از طریق افزایش آگاهی و درخواست از مردم برای تصمیم‌گیری. آنها به شدت با قاعده مخالفت هستند و استدلال می‌کنند که سکوت نباید به عنوان موافقت تلقی شود.

این گروه با ارایه یک درخواست، به‌ویژه هدف‌گذاری می‌کند که همه شهروندان "به‌زودی" پس از تولد ۱۸ سالگی، به بیان تمایل خود برای اهدای عضو دعوت شوند و اراده خود را ثبت کنند - علاوه بر "بله" و "نه"، گزینه "نامشخص" نیز وجود دارد.

میشائل برند، نماینده CDU، گفت: "در همه جا نیاز به موافقت مثبت وجود دارد، حتی در استفاده از وب‌سایت‌ها. "آیا ما می‌خواهیم در مورد اعضا این‌گونه به‌طور دولتی عمل کنیم؟" او افزود که هنوز هم بسیاری از گام‌های مشخص وجود دارد که می‌توانند جان‌ها را نجات دهند و تا به امروز یک کمپین آنلاین معقول برای آگاهی‌رسانی و قانع کردن وجود ندارد.

همچنین نمایندگان حزب AfD، کریستینا بام و مارتین زیشرت، نگران مداخله بیش از حد دولت در حقوق خودمختاری شهروندان هستند. زیشرت گفت که قاعده مخالفت "به سادگی غیرقانونی است".

سون له‌مان، نماینده حزب سبز، گفت که نیاز به اهداکنندگان بیشتری وجود دارد. اما یک موضوع این‌چنینی حساس باید "تصمیمی باشد که یک فرد باید به‌طور فعال تأیید کند". قاعده مخالفت به معنای "در اصل هیچ چیز جز اجتماعی کردن بدن نیست".

چشم‌اندازها

طرح قانونی به نفع قاعده مخالفت، حمایت ۲۵۴ نماینده را جلب کرده است - در حالی که درخواست مخالف از ابتدا ۵۸ نماینده حمایت دارد. نسبت‌های اکثریت در بوندستاگ که در مجموع ۶۳۰ نماینده دارد، باید در ماه‌های آینده مشخص شود.

در ابتدا، مشاوره‌های کمیته در مورد این ابتکارات برگزار خواهد شد و سپس به رأی‌گیری در صحن علنی خواهد رسید - همان‌طور که معمولاً در مسائل اخلاقی دشوار، بدون انضباط حزبی معمول.