رقابت بیشتر در حملونقل ریلی دوربرد آلمان؛ به ضرر مناطق روستایی؟
در سالهای اخیر، استفاده از خدمات قطارهای خصوصی مانند "فلیکسترین" در مسیرهایی مانند هامبورگ به برلین افزایش یافته است. با این حال، تاکنون حضور شرکتهای خصوصی در حملونقل ریلی دوربرد در آلمان نسبتاً محدود بوده است. بر اساس بررسیهای سازمان فدرال شبکهها از سال ۲۰۲۵، شرکت دولتی "دویچه بان" با ناوگان بزرگی شامل حدود ۴۰۰ قطار اینترسیتی و ICE بیش از ۹۰ درصد از بازار را در اختیار دارد. این در حالی است که در حملونقل محلی، سهم بازار "دیبی رجیو" در سال ۲۰۲۵ به حدود ۶۰ درصد کاهش یافته است.
با این حال، قدرت بازار "دویچه بان" در حملونقل دوربرد ممکن است به زودی کاهش یابد. شرکتهای خصوصی مانند "فلیکسترین" با سرمایهگذاریهای کلان در حال ورود به این بازار هستند. این تغییرات برای مسافران آلمانی مزایا و معایب خاص خود را دارد.
شرکتهای خصوصی مانند "فلیکسترین" و "ایتالو" خدماتی ارزانتر و راحتتر ارائه میدهند. از سال ۲۰۱۸، "فلیکسترین" شبکهای کوچک از مسیرهای ریلی دوربرد در آلمان را با تعداد کمی از سفرهای روزانه ارائه میکند. این شرکت اخیراً بیش از دو میلیارد یورو برای خرید ۶۵ قطار سریعالسیر از تولیدکننده اسپانیایی "تالگو" سرمایهگذاری کرده است. این قطارها قرار است از سال ۲۰۲۸ در مسیر جدید برلین-مونیخ و همچنین برای تقویت مسیرهای موجود مانند هامبورگ-برلین-اشتوتگارت به کار گرفته شوند.
این خدمات به مسافرانی که به دنبال قیمتهای مناسب هستند و حاضرند از برخی امکانات رفاهی صرفنظر کنند، ارائه میشود. واگنهای "فلیکسترین" شبیه به قطارهای جدید ICE "دویچه بان" هستند اما در طراحی داخلی تفاوتهایی دارند. فاصله بین صندلیها کمتر است و مسافرانی که به فضای بیشتری نیاز دارند باید هزینه اضافی بپردازند. خدمات رستوران در قطارها ارائه نمیشود.
شرکت راهآهن ایتالیایی "ایتالو" نیز به بازار آلمان وارد شده است. این شرکت بیش از سه میلیارد یورو برای خرید ۲۶ قطار سریعالسیر از نوع "ولارو" از "زیمنس" سرمایهگذاری کرده است. "ایتالو" قصد دارد از ژوئن ۲۰۲۸ عملیات خود را آغاز کند و ابتدا در مسیرهایی از مونیخ به اشتوتگارت، کلن و فرانکفورت تا دورتموند و همچنین از مونیخ به برلین و هامبورگ فعالیت کند. از سال ۲۰۳۰، قطارها در مسیر غربی هر ساعت و در مسیر شرقی هر دو ساعت حرکت خواهند کرد.
برخلاف "فلیکسترین"، "ایتالو" بر قیمت پایینتر تمرکز ندارد بلکه به دنبال ارائه خدمات بهتر است. سه کلاس قیمتی مختلف مانند کلاسهای اقتصادی، تجاری و اجرایی در نظر گرفته شده است.
حملونقل ریلی دوربرد در آلمان به صورت اقتصادی سازماندهی شده و بدون حمایت دولتی فعالیت میکند. اما به گفته "آخیم اشتاوس"، سخنگوی شرکت "دیبی"، همه مسیرها سودآور نیستند. "مارتین بورکرت"، رئیس اتحادیه راهآهن و حملونقل EVG، میگوید که مسیرهای منتهی به شهرهای متوسط و کوچک تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد ظرفیت خود را پر میکنند.
اتصال شهرهای متوسط به حملونقل دوربرد برای "دویچه بان" تنها به دلیل سودآوری در مسیرهای پرتردد مانند هامبورگ-مونیخ یا فرانکفورت-کلن امکانپذیر است که از این سود برای حمایت از اتصال به شهرهای کوچکتر استفاده میشود.
"مارتین بورکرت" از EVG معتقد است که این مدل با ورود رقبا تهدید میشود، زیرا آنها تنها به دنبال مسیرهای سودآور هستند. اگر "دویچه بان" در این مسیرها سهم بازار خود را از دست بدهد، درآمد لازم برای اتصال به شهرهای کوچکتر را نخواهد داشت.
بورکرت پیشنهاد میکند که یک راهحل قانونی برای حفظ حملونقل دوربرد در مناطق مختلف ایجاد شود. این بستههای مسیری باید شامل مسیرهای کمتر سودآور مانند ماگدبورگ، کوبورگ یا شورین نیز باشند.
در حالی که وزارت حملونقل تحت مدیریت CDU منتظر نتایج یک بررسی برای هماهنگی حملونقل دوربرد است، فراکسیون سبزها در بوندستاگ پیشنهاد قانونی خود را ارائه کرده است. این پیشنهاد شامل کاهش هزینههای استفاده از شبکه در مسیرهای کمتر سودآور برای جذابتر کردن آنها است. اگر استفاده از این مسیرها با وجود کاهش هزینهها کم باشد، حملونقل دوربرد در این مناطق باید توسط دولت سفارش و تأمین مالی شود. "ماتیاس گازل"، سخنگوی حملونقل ریلی فراکسیون سبزها در بوندستاگ، این نظر را مطرح کرده است.
در حال حاضر، یک الگوی راهبردی که توسط صنعت و سیاستمداران پذیرفته شده وجود دارد: "دویچلندتاکت". بر اساس این الگو، باید به تدریج یک برنامه زمانی منسجم و یکپارچه برای حملونقل محلی و دوربرد بر روی خطوط ریلی آلمان پیادهسازی شود. زیرا حملونقل محلی و دوربرد در آلمان از خطوط ریلی مشترک استفاده میکنند.
"آندریاس گایسلر" از انجمن لابی "آلیانس پرو شینه" خواستار توسعه چارچوبهایی است که به اجرای "دویچلندتاکت" با حضور تعداد بیشتری از ارائهدهندگان در حملونقل دوربرد کمک کند.
پیوند منبع اصلی: لینک