نشست سرمایه‌گذاری در آلمان: زمانی که کمبود نیروی متخصص حاکم است

دوباره یک نشست؟ و این بار با عنوان «سرمایه‌گذاری در آلمان»؟ دولت فدرال در برلین تلاش کرد تا سرمایه‌گذاران بین‌المللی را به سرمایه‌گذاری در اقتصاد آلمان ترغیب کند. اما فراتر از این عمل نمایشی با شعار «کی دوباره می‌خواهد، کی هنوز نپذیرفته؟»، دلایل زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد این بار یک اجلاس «اصلاً بد نه» برگزار شده است.

آلمان به طور اساسی مکانی جذاب برای سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود و این موضوع را بیشتر شناخته کردن، هرگز زیانی ندارد. جمهوری فدرال آلمان چیزی را ارائه می‌دهد که اکنون در سایر کشورها کمیاب است: از یک سو اعتبار مالی. آلمان یک کشور درجه سه‌آ (Triple-A) است. این کشور علیرغم افزایش بدهی‌های جدید، همچنان به عنوان ملتی بااعتبار شناخته می‌شود — بدهی‌هایی که بخشی از آنها قرار است به سمت سرمایه‌گذاری‌ها هدایت شود.

جاده‌ها، ریل‌ها، پل‌ها، خطوط برق — همه این‌ها زیرساخت‌های لازم برای فعالیت‌های اقتصادی از هر نوعی هستند. همچنین در حوزه دیجیتالی‌سازی حرکت‌هایی صورت می‌گیرد، هرچند به آرامی.

اما برای پیشرفت واقعی، نیاز به منابع مالی بیشتری است. از یک سو سرمایه‌گذاری‌های دولتی وجود دارند. اما این موارد به تنهایی کافی نیستند. سرمایه‌گذاران خصوصی نیز لازم هستند؛ آن‌هایی که به آینده قاره اروپا ایمان دارند.

اگر آلمان بخواهد مشکل تراكم تکنولوژیک و زیرساختی خود را حل کند، باید میلیاردها یورو به سمت زیرساخت‌ها، فناوری، شرکت‌ها و انسان‌ها هدایت شود. رسیدگی به این چالش کار درستی است، حتی اگر شرط‌بندی روی آینده‌ای نامشخص باشد و توانایی اقتصادی مزعوم صدراعظم کنار کارآفرینان واقعی کمرنگ به نظر برسد.

اما بزرگ‌ترین مزیت آلمان در این لحظه این است: اروپا و به‌ویژه آلمان از جمله معدود پناهگاه‌های با ثبات حقوقی در جهان محسوب می‌شوند. در حالی که در مناطق دیگر، سیستم قضایی به عنوان تضمین‌کننده فعالیت‌های اقتصادی زیر سؤال رفته یا هرگز این نقش را نداشته، در اروپا و در قلب آن آلمان، در این زمینه اعتماد بسیار بالایی وجود دارد — اعتمادی که بیشتر از اظهارات نیتی سیاسیون است.

در مجموع، شرایط خوبی برای سرمایه‌ای که به دنبال فرصت‌های کاری است فراهم است، حتی اگر برخی از اعلامیه‌های روز سه‌شنبه کاملاً جدید نبوده باشند.

نشست سرمایه‌گذاری — وزیر اقتصاد کاترینا رایشه خواستار اصلاحات ساختاری شد

اما یک مسئله‌ای است که صدراعظم نمی‌تواند با لبخند از آن عبور کند: مکان‌های کاری برای شرکت‌های بین‌المللی تنها زمانی به‌طور پایدار جذاب می‌مانند که محیط مناسبی برای تمام کارکنان فراهم باشد. این محیط شامل آن است که بهترین نیروهای متخصص جهان بتوانند در این کشور به خوبی کار و زندگی کنند، در اینجا ساکن شوند و این کار را همراه با خانواده‌هایشان انجام دهند.

در این زمینه، آلمان با یک مشکل فزاینده روبه‌روست: مشکلی که به صدراعظم کمتر از جمع‌آوری اظهارات قصد در مقیاس میلیاردی، قابل اعتمادی است: سرمایه‌گذاری در آلمان زمانی جذاب است که خود آلمان به‌طور کلی جذاب باشد.