توضیحی دربارهٔ کاهش اثر مواد کاهش هوشیاری: تشدید مجازات تنها آغاز راه است
اگر دولت فدرال قصد دارد با استفاده از قانون کیفری به یک مشکل جامعه‌نگر وارد شود، نگاه دقیق به این اقدام ضروری است. امروز، مجلس فدرال آلمان با رأی ائتلاف سیاه-قرمز، تصمیم گرفت جرایم جنسی و سرقتی که با استفاده از چیزی که به‌طور عام به عنوان «قطره‌های بیهوشی» شناخته می‌شود انجام می‌شود، را سخت‌تر مجازات کند. این مواد می‌توانند شامل داروها، داروهای خواب‌آور و حتی مواد شوینده چرخ‌های خودرو باشند که به‌صورت پنهانی به قربانیان تجویز می‌شوند تا آن‌ها را فرمان‌پذیر کنند.
اگر بخواهید خبرها و مطالب Deutschlandfunk در جستجوی گوگل برجسته‌تر نمایش داده شوند، می‌توانید از قابلیت «منابع ترجیح‌داده‌شده» در گوگل استفاده کنید. با این ویژگی می‌توانید مشخص کنید که چه رسانه‌هایی در بخش «آخرین اخبار» به‌صورت اولویت‌دار نمایش داده شوند.
در آینده، حداقل مجازات برای این جرایم از سه سال به پنج سال افزایش خواهد یافت. کسی که تنها دو هفته گذشته را دنبال کرده باشد — مانند احکام صادرشده علیه فرانک اس. در برلین، توبیاس زِ. در دسائو یا گرژگورش سی. در هانوفر — تنها می‌تواند بگوید: درست عمل شده است.
خودنمایی آشکار مجرمان در فضای مجازی
درد و وحشت عمیقی که قربانیان تجربه می‌کنند، زمانی که شریک، آشنا یا غریبه‌ای در وضعیت بیهوشی یا بی‌دفاعی آن‌ها به خشونت جنسی دست می‌زند، به سختی قابل تصور است. این پیامدها بار دیگر تشدید می‌شوند از آن‌جایی که برخی از مجرمان تنها به ضبط فیلم از این جرایم قنعت نمی‌کنند، بلکه بدون پنهان‌کردن، این ویدئوها را در فضای اینترنت منتشر می‌کنند، به انجامشان می‌بالند و در مورد جزئیاتش با یکدیگر تبادل نظر می‌کنند.
دولت فدرال قصد دارد با تشدید مجازات استفاده از «قطره‌های بیهوشی» در جرایم جنسی و سرقتی، به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کند. با این حال، قربانیان و کارشناسان این اقدام را تنها به‌صورت جزئی مثبت ارزیابی می‌کنند. آن‌ها مشکل را در جای دیگری می‌بینند: اثبات این جرایم بسیار دشوار است.
بی‌پروایی که تقریباً همیشه مردان به‌طور عمومی از اعمال خود دعوی می‌کنند، دو نکته را نشان می‌دهد: اول اینکه مجرمان و دیگر مردان در پلتفرم‌های مربوطه به‌راحتی در چارچوب ادعا به برتری پدرسالارانه خود حمایت می‌کنند. این موضوع شامل کسانی می‌شود که تنها به عنوان مصرف‌کننده حضور دارند، اما هرگز وارد عمل نمی‌شوند.
قربانیان اغلب نمی‌توانند به نهادهای امنیتی اعتماد کنند
دوم اینکه مجرمان به‌وضوح انتظار دارند که بدون پیگرد قانونی از این اعمال عبور کنند. و متاسفانه به نظر می‌رسد که این انتظار آن‌ها چندان بی‌اساس نیست. از سوی دیگر، هیچ تهدیدی از سوی مردان دیگر در چت‌ها به آن‌ها تعلق نمی‌گیرد. اما قربانیان اغلب نمی‌توانند به نهادهای امنیتی نیز اعتماد کنند.
آن‌ها مکرراً گزارش می‌دهند که شکایت‌هایشان جدی گرفته نمی‌شود. وکلای زن به تأخیرهای طولانی‌مدت در تحقیقات انتقاد دارند. به همین دلیل، احکام نادر است. پرونده‌های برجسته دادگاهی در برلین، هانوفر و دسائو نه از سوی پلیس، بلکه از طریق گزارش‌های خبرنگاران شبکه NDR آغاز شده‌اند.
سوءاستفاده جنسی: یادداشت‌های پلیکو به عنوان پیروزی فمینیسم
تشدید مجازات هنوز هیچ‌کس را نجات نداده است
دولت فدرال با تشدید مجازات می‌خواهد اکنون نشانه‌ای بزند. اما این نشانه به چه کسی می‌رسد؟ تهدیدهای سنگین کیفری تنها زمانی بازدارنده هستند که مجرمان واقعاً از دستگیر شدن بترسند. افزایش حداقل مجازات، هنوز هیچ‌کس را در برابر خشونت حفاظت نکرده است. مبارزه با خشونت علیه زنان یک مسئولیت جامعه‌نگر است.
این مبارزه نیازمند تحقیق و آموزش است، دسترسی به حفاظت از آثار جرمی به‌صورت رایگان و ناشناس، آموزش‌های تخصصی برای کادر پزشکی و پلیس، قاضیان و دادستان‌ها. همه این‌ها هزینه دارند، نیاز به اراده سیاسی دارند و ایده‌آل آن این است که یک استراتژی جامع داشته باشند. تشدید مجازات تنها می‌تواند آغاز راه باشد.
پیوند منبع اصلی: لینک
