دوربین‌های نظارتی در کشتارگاه‌ها: نظارت بیشتر برای حفاظت از حیوانات
دوربین‌های نظارتی در کشتارگاه‌ها: نظارت بیشتر برای حفاظت از حیوانات
مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ) قانونی را به تصویب رسانده که بر اساس آن، کشتارگاه‌های بزرگ کشور موظف به نصب دوربین‌های نظارتی خواهند بود. با این حال، استثناهایی که برای واحدهای کوچکتر در نظر گرفته شده و همچنین پرسش‌هایی در مورد نحوه اجرای این قانون، بحث‌های گسترده‌ای را به دنبال داشته است.
در سال‌های اخیر، سازمان‌های دام‌دوست به طور مکرر شرایط نامناسب موجود در برخی از کشتارگاه‌ها را افشا کرده‌اند. فیلم‌های ضبط‌شده با دوربین مخفی حکایت از رفتارهای نامناسب کارکنان در قبال حیوانات دارد؛ از جمله کتک‌کاری، تجاوز فیزیکی، یا اینکه مثلاً سر و بدن مرغ‌های زنده را می‌پیچانند.
دولت فدرال قصد دارد نظارت بر فرآیندهای کشتار را بهبود بخشد و به همین دلیل، واحدهای بزرگ کشتاری را موظف به نصب سیستم‌های نظارت تصویری کرده است. این قانون جدید که اخیراً با آرای اکثریت فراکسیون‌های حاکم در بوندستاگ به تصویب رسیده، گامی مهم در جهت افزایش شفافیت در این حوزه محسوب می‌شود.
در دفاع از این اقدام، آلویس راینر، وزیر کشاورزی فدرال، در جریان خوانش اولیه این پیش‌نویس قانون در بوندستاگ، گفته بود که این اقدام «شفافیت را در جایی ایجاد می‌کند که به شدت به آن نیاز است». او که عضو اتحادیه کرسیلیان باواریا (CSU) است، افزود: «ما در گذشته دیده‌ایم که چه اتفاقاتی می‌افتد وقتی کسی نظارت نداشته باشد.»
وزارت کشاورزی آلمان پیش‌نویس قانونی را تهیه کرده که بر اساس آن، نصب دوربین در کشتارگاه‌های بزرگ اجباری خواهد بود.
هدف اصلی این نظارت تصویری، کنترل بهتر رفتار کارکنان است؛ مثلاً اینکه آیا در هنگام انتقال حیوانات از کامیون به داخل کشتارگاه، از زور و خشونت استفاده می‌شود یا خیر. نقطه دوم و حساس‌تر، فرآیند بی‌حسی حیوانات قبل از کشتار است. با استفاده از دوربین، قرار است بررسی دقیق‌تری از این موضوع انجام شود که آیا حیوانات به اندازه کافی بی‌حس شده‌اند یا خیر. این امر باید تضمین کند که حیواناتی مانند خوک‌ها و گاوها در هنگام اینکه کارمندان به گلویشان ضربه می‌زنند و آن‌ها را تا مرگ خونریزی می‌دهند، دردی احساس نکنند.
آنایه آیکنس، نماینده بوندستاگ از حزب اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU)، نظارت تصویری را ابزاری کمکی می‌داند. او در گفت‌وگو با تاگسچاو.دو تأکید کرد: «این یعنی می‌توان به طور دقیق مشخص کرد که آیا شرایط نامناسبی رخ داده یا نه.» آیکنس معتقد است که این سیستم نه تنها به حیوانات کمک می‌کند، بلکه به واحدهای صنعتی نیز کمک می‌کند تا تصویر بهتری از خود ارائه دهند، زیرا می‌توانند به طور مدرک‌شده‌تری نشان دهند که فرآیند کشتار به صورتی مطابق با استانداردهای حفاظت از حیوانات انجام می‌شود.
صنعت گوشت سال‌هاست که خواهان این الزام بوده است. با این حال، اتحادیه کارگران صنایع غذایی، نوشیدنی و هتل‌داری (NGG) دیدگاه متفاوتی دارد و این قانون را نوعی نظارت مداوم و دایمی بر کارکنان می‌داند.
این الزام نظارت تصویری برای تمام کشتارگاه‌ها اجرا نمی‌شود. واحدهای کوچکتر و قصابی‌های محلی از این قانون مستثنی هستند، مشروط بر اینکه در طول یک سال کمتر از ۱۰۰۰ واحد دام بزرگ را کشتار کنند. این عدد معادل ۱۰۰۰ رأس گاو، ۵۰۰۰ رأس خوک یا ۱۵۰ هزار قطعه مرغ است.
این استثناها با انتقادهای گسترده‌ای از سوی دام‌دوستان، دامپزشکان، اعضای فراکسیون سبزها و چپ‌ها در بوندستاگ مواجه شده است. اینا لاتندورف، سخنگوی حوزه کشاورزی فراکسیون چپ در بوندستاگ، گفت: «هر حیوانی شایسته حفاظت است. اگر در کشتارگاه‌های کوچک نظارت تصویری اعمال نشود، در عمل این حیوانات از حفاظت مستثنی خواهند بود. من فکر می‌کنم این راه درستی نیست.»
ولکر گاسنر، نماینده سازمان دام‌دوستان «چهار پا» (Vier Pfoten)، اشاره کرد که حتی در این واحدهای کوچکتر نیز قبلاً شرایط نامناسب گسترده‌ای کشف شده است. او تأکید کرد که از مجموع بیش از ۴۲۰۰ واحد کشتاری در آلمان، تنها ۲۳۲ واحد تحت این الزام قرار خواهند گرفت.
اما طرفداران این استثنا، همان اعداد را به شکل دیگری تفسیر می‌کنند. آن‌ها می‌گویند که در این ۲۳۲ کشتارگاه، بیش از ۹۰ درصد از کل حیوانات کشتار می‌شوند. این آمار را وزارت کشاورزی فدرال ارائه داده است. بنابراین، آیکنس معتقد است که این استثنا قابل دفاع است و همچنین برای حفظ واحدهای کوچک ضروری است. او توضیح داد: «مقررات اضافی، به ویژه برای ساختارهای کوچک، لزوماً به معنای حمایت از آن‌ها نیست، بلکه ممکن است منجر شود که بار مقررات بیش از حد سنگین شود و کارفرمایان بگویند دیگر ارزش ادامه کار را ندارد و من نمی‌توانم هزینه‌های حفظ کسب‌وکار خود را تحمل کنم.»
در همین حال، گزارش‌هایی در مورد شرایط کاری نامناسب کارگران بین‌المللی در صنعت گوشت آلمان نیز مطرح شده است. کارگرانی که از کشورهای ثالث جذب می‌شوند، اغلب در شرایطی نامناسب و زیراستاندارد مشغول به کار هستند.
یکی دیگر از موضوعات مطرح‌شده، نقش هوش مصنوعی در تحلیل فیلم‌های نظارتی است. اثربخشی نهایی این سیستم‌های نظارتی به شدت به نحوه استفاده ادارات دامپزشکی از این امکانات جدید در عمل بستگی دارد. در بسیاری از مناطق، کمبود نیروی انسانی وجود دارد و ادارات تنها قادر به بررسی نمونه‌ای از فیلم‌ها هستند.
سازمان «چهار پا» می‌گوید که قانون‌گذار باید استفاده از هوش مصنوعی را الزامی کند. به نظر این سازمان، تنها با کمک هوش مصنوعی می‌توان حجم عظیم داده‌های تصویری را به درستی تحلیل کرد. اما نمایندگان اتحادیه و اس‌دی‌پی این درخواست دام‌دوستان را برآورده نکردند. آن‌ها فعلاً الزام به استفاده از هوش مصنوعی تا یک موعد مشخص را عملی نمی‌دانند، زیرا موانع فنی برای بسیاری از ادارات دامپزشکی بسیار بالا است.
با این حال، برخی از کشتارگاه‌های بزرگ در حال حاضر از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. این سیستم‌های هوشمند تمام فیلم‌ها را بررسی می‌کنند و در صورت مشاهده حرکات غیرعادی، هشدار می‌دهند؛ مثلاً اگر کارمند حرکتی انجام دهد که شبیه کتک‌کاری یا تجاوز فیزیکی به حیوان باشد. سپس، نماینده اختصاصی حفاظت از حیوانات در آن کشتارگاه، فیلم‌های علامت‌گذاری‌شده را بررسی می‌کند تا مشخص شود آیا واقعاً تخلفی رخ داده یا تنها یک هشدار کاذب بوده است. از این رو، از نظر فنی، امکان نظارتی تقریباً بدون وقفه بر کل فرآیند کشتار، امروزه در دسترس است.
این موضوع در برنامه رادیویی BR24 در ساعت ۱۰:۰۸ روز چهارشنبه ۵ نوامبر ۲۰۲۶ پوشش داده شد.
پیوند منبع اصلی: لینک
