۲٫۶ میلیون نفر با ریشه‌های ترکی در آلمان زندگی می‌کنند
در آلمان در سال ۲۰۲۵ حدود ۲٫۶ میلیون نفر با تاریخچه مهاجرت ترکی زندگی می‌کردند، همان‌طور که اداره آمار فدرال در ویسبادن به مناسبت سالگرد این رویداد اعلام کرد. بیش از نیمی از این افراد (۵۶ درصد) خودشان مهاجرت کرده‌اند. ۴۴ درصد باقی‌مانده در آلمان به دنیا آمده‌اند. این افراد ۳٫۲ درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند. یک فرد با تاریخچه مهاجرت به کسی اطلاق می‌شود که یا خود از سال ۱۹۵۰ به آلمان مهاجرت کرده یا هر دو والدین او این‌گونه هستند.
بر اساس این آمار، در میان مهاجران خود، حدود ۱۲۵ هزار نفر از سال ۱۹۶۱ تا توقف جذب در سال ۱۹۷۳ به آلمان آمده‌اند. میانگین سن این افراد در سال ۲۰۲۵ برابر با ۷۸ سال بود. نزدیک به نیم میلیون نفر (۴۸۴ هزار) در سال‌های بعدی از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۹ به آلمان وارد شدند. در بازه زمانی ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳، مهاجرت از ترکیه به نسبت کم بود و تنها ۵۴ هزار نفر به آلمان آمدند.
دلایل مهاجرت متنوع است
دیگر کار به‌عنوان اصلی‌ترین انگیزه مهاجرت مطرح نیست. برای نزدیک به دو سوم (۶۴ درصد) افرادی که در ترکیه به دنیا آمده و به آلمان مهاجرت کرده‌اند، دلایل خانوادگی مانند پیوستن به خانواده یا تشکیل خانواده، دلیل اصلی بوده است. ۱۵ درصد نیز اشتغال را به‌عنوان دلیل اصلی ذکر کرده‌اند و ۱۰ درصد به دلایل پناهندگی، پناه و حمایت بین‌المللی اشاره کرده‌اند. بر اساس اطلاعات آماری، اغلب اوقات چندین دلیل در این زمینه مؤثر بوده است.
نزدیک به دو سوم (۶۱ درصد) از افراد ۱۵ تا ۶۴ ساله در سال ۲۰۲۵ شاغل بودند. این افراد به‌طور نامتناسبی در مشاغل نظافتی، صنایع نساجی و چرمی و ساخت فلز مشغول به کار بودند، در حالی که در زمینه‌های حقوق و مدیریت، تبلیغات و بازاریابی و همچنین در حوزه تدریس و آموزش، نسبت کمتری داشتند. به‌طور کلی، نرخ اشتغال در جمعیت ۱۵ تا ۶۴ ساله ۷۷ درصد بود.
در سال ۲۰۲۵ نزدیک به نیمی از افراد با تاریخچه مهاجرت ترکی (۴۸ درصد) دارای تابعیت آلمان بودند. با این حال، در میان مهاجران خود از ترکیه، این نسبت با ۲۸ درصد به‌طور قابل توجهی کمتر از نسل‌های متولد شده در آلمان بود. در میان آن‌ها، تقریباً سه چهارم (۷۴ درصد) دارای پاسپورت آلمان بودند.
در این میان، تعداد مردان با ریشه ترکی در جمهوری فدرال کمی بیشتر از زنان بود: ۱٫۳۶ میلیون مرد (۵۱ درصد) و ۱٫۲۹ میلیون زن (۴۹ درصد). بر اساس آمار، میانگین سن این افراد ۴۲ سال بود.
اختلافات منطقه‌ای بزرگ
علاوه بر این، اختلافات منطقه‌ای بزرگی وجود داشت. تقریباً سه چهارم (۷۳ درصد) از این افراد در چهار ایالت زندگی می‌کردند که بیشترین تعداد با ۳۲ درصد در نوردراین-وستفالن، پس از آن در بادن-وورتمبرگ (۱۸ درصد)، بایرن (۱۲ درصد) و هسن (۱۰ درصد) قرار داشتند.
با توجه به نسبت خود به جمعیت، بیشترین تعداد افراد با تاریخچه مهاجرت ترکی در برمن (۶٫۶ درصد)، برلین (۵٫۰ درصد) و نوردراین-وستفالن (۴٫۸ درصد) زندگی می‌کردند.
قرارداد جذب با ترکیه در ۳۰ اکتبر ۱۹۶۱ منعقد شد تا کمبود نیروی کار در آن زمان در آلمان را جبران کند. پیش از آن، در سال ۱۹۵۵ توافق‌های مشابهی با ایتالیا و در سال ۱۹۶۰ با اسپانیا و یونان به امضا رسیده بود.
پیوند منبع اصلی: لینک
